Şimşek o bölgenin en güzel, gösterişli atıydı Ama kötü bir özelliği vardı; tren düdüğünden çok ürküyordu. Bu yüzden defalarca sahibini üstünden atmış, bir araba da sopa yemişti her seferinde

Her tren düdüğü duyduğunda daha fazla ürkekleşiyordu, korkuyordu; düdük sesinden ilave olarak da yiyeceği dayaktan

Sonun da sahibi Şimşeği çok az bir bedelle sattı

Yeni sahibi at kalbinden anlıyordu. Cebine biraz şeker koyup düldülü tren istasyonuna götürdü. Her tren düdüğü çaldığında onu okşuyor, ona güzel sözler söylüyordu. Ayrıca cebinden çıkardığı şekerden yediriyordu.

Bir kaç trenden sonra at rahatlamıştı. Artık dayak yoktu şeker vardı
Tren geçse de şeker yesem diye tren yolu bekler oldu, rahatladı, sakinledi.

Önyargılı olmadan, başkalarına empati ile yaklaşabilmeniz dileklerimle...

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 459
favori
like
share
SoN-GüL Tarih: 04.04.2007 21:28
Bunu yapabilen cok az insan vardir

Yok denecek kadar az sanirim

insanlarin genlerinde var diye düsünüyorum

yüregine saglik
ozlems_o Tarih: 04.04.2007 15:55
teşekkürler alone man