ANNEME SESLENİŞ,

Karmakarışık bir ağ tabakasında yaşarken, yaprak dökümü gibi dökülüyoruz bir bir; ben, sen, o ve biz. Ansızın yitiriyoruz sevdiklerimizi, annemizi, babamızı, dostlarımızı ve aşklarımızı.

Tam yakalamışken birbirimizi, sımsıkı sarılacağımız yerde kaçıyoruz adeta yarışırcasına birbirimizden. Sanki başka gezegenlere doğru uçarcasına yol alıyoruz. Sonuçta akıp gidiyor gönlümüzden bütün değerler, yitip gidiyor güzellikler

Senin gitmeni istememiştim anne,
Senin gitmeni istemiyorum baba.

Yaşayacaklarımız vardı daha.
O koskoca devasa evimizin içinde eksik kaldı anılar. Her köşesine başımı yasladığımda duyduğum huzuru duyamıyorum artık.

Oysa ben yitirdiklerime yenilerini eklemek istemiyorum artık. Sen gittin gideli başımı kimseye yaslayamıyorum, tutunamıyorum annem, tutunamıyorum. Çocuklar arasında tıpkı çocuklar gibi renkleri yaşıyorum ama çocuklarımda yaşadığım o engin sevgiyi yaşanmışlıklarımda yaşayamıyorum annem. Dedim ya yitirdiklerimi üst üste dizip katlamak istemiyorum anne. Sen gittin gideli daldan dala savruldum zaten. Şimdi de babam, babam gidiyor annem. Oysa ben gitsin istemiyorum. Yaşayacaklarım bitmedi daha. Başımı yaslayıp babama doya doya ağlamak, ağlamak istiyorum anne. Çocukluğumdaki gibi elinden tutup çakıl taşlarına yalın ayak basarak babamla yürümek istiyorum annem.

Ve karşıma çıkan kayalara sımsıkı sarılarak doğallığı yaşamak istiyorum Melek annem!..
Başka gezegenlere gitmeden başarır mıyım annem ne dersin?..

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 321
favori
like
share
ozlems_o Tarih: 15.05.2007 17:47
çok güzeldi teşkürler son gül