Seni,
Sen olmayınca anlıyormuşum ben,
Bir an yokmuşsun gibi düşünüyorum,
Olmuyor...
Yokluğunu, yarın geleceğini bilsemde kabullenemiyorum.
Ve sen,
Ben yokken,
Neler düşünüyorsun acaba?

Kalbimde anlaşılması tuhaf sızılar oluyor bazen,
Neden?
Seni sevmekten korktuğumda,
Korktuğumun başıma geldiğini anlıyorum.
Ne olacak?
Sonunu hayal edemiyorum.
Ve sen,
Ben yokken,
Neler düşünüyorsun acaba?

Özlemin, alışmışlık olduğunu düşünüyorum bazen,
Özlemem için,
Ne kadar alışmışım ki sana?
En çok neyine alışmışım merak ediyorum.
Ve sen,
Ben yokken,
Neler düşünüyorsun acaba?

Yağmur yağsa da bu aralar çok fena yağmursuyorum.
Hava soğuk ama,
Ben aslında seni üşüyorum nefes alışlarımda.
Sesim bir tuhaf çıkıyor, ismini hecelerken,
Ve sen,
Ben yokken,
Neler düşünüyorsun acaba?

Elini tutabilmenin kıymetini,
Parmaklarımla oynarken anlıyorum.
İsminin dilimden düşmesini diliyorum.
Gecenin en sessiz saatinde....
Şimdiye kadar hiç duymamışım gibi tuhaf geliyor bana..
Ve sen,
Ben yokken,
Neler düşünüyorsun acaba?

Düşlerimde bir değişti son zamanlarda,
Garibime gidiyor,
Her karesinde sen varsın yaşanacaklarımın,
Olmayacak hayallerimde bile sen çıkıyorsun karşıma.
Ve sen,
Ben yokken,
Neler düşünüyorsun acaba?

Bu bir kanun mudur acaba? Sevilenin kıymetini kaybedince anlamak !
Onsuzluğun ağırlığı bir hamal yükü gibi çöktüğünde omzumuza ve
yarım kalmışlığın kokusu dolaştığında tenimizin her bucağını..
başımızı yalnız koyduğumuzda yastığa.. bizi sarıp sarmalayan kollarının
sıcaklığı yerine yorganları çektiğimizde üzerimize, hiç alakasız
bir zamanda ,hiç alakasız biri onun yaptığı bir hareketi yaptığında,
yolda haldurhuldur giderken burnumuza yabancı bir tenden onun
kokusu çarptığında..

yüzlerce insanın olduğu kalabalık sokaklarda her bir insan yüzünde
ondan bişeyler aradığımızda.. hep soran, hep bekleyen, hep uman gözlerle
her köşe başında , her yol sapağında belki karşılaşırız diye gümgüm
çarpan kalp atışlarımız arasında kaybolduğumuzda..

Sıradan bir manavın önünden geçerken gözümüze ilişen kıpkırmızı,
kütür kütür taptaze bir elmaya gözlerimiz takıldığında ve bir elmanın
yarısı gibi bizi tamamlayan sevdalıdan ayrı yarım bir elma gibi
ortalarda dolaştığınızda, sol yanınızdaki sızı bir kurşun yarası
gibi sızladığında hayıflanmanın ya da keşkelerin durağını çoktan
kaçırdığınızı farkedersiniz...

Ve sonra nedenler niçinler takılmış bir plak gibi dönüp durur
beyninizin içinde... içten içten kemirir yüreciğinizi..
ve asli gerçek bir yumru gibi takılır boğazınıza.... soluğunuz kesilir..
ve anlarsınız ki.. sizin için onsuz bir hayat düşünülemez...

sonra elleriniz cebinizde, dilinizde bir şarkı kendinize itiraf ettiğiniz
gerçeğin olanca sarhoşluğuyla haykırırsınız...

" SEN BENDE, BEN ÖLÜNCE ÖLÜRSÜN...
SEN ÖLÜRSEN BEN ZATEN ÖLÜRÜMMMMMMMMMM !..... "

Beğeniler: 1
Favoriler: 0
İzlenmeler: 354
favori
like
share
SoN-GüL Tarih: 27.05.2007 19:20
[URL=http://www.main-board.com/thread.php?postid=760350#post760350]Sunulmus ama senin konun biraz fazla icerikli oldugu icin birakiyorum canim

Yüregine saglik