[COLOR=burlywood]ÖZELLİKLE yaşlı insanlardan şu sözleri çok sık duyarsınız:
Televizyon çıkalı eski muhabbetler kalmadı.
Biz bu haklı sözleri değiştirerek şöyle diyoruz:
Televizyon çıkalı anne babalar çocuklarına eskisi kadar zaman ayıramaz oldu.

Anne gündüz televizyon izlerken eteğine yapışan çocuğu başından savmak için
git oyuncaklarınla oyna, görmüyor musun televizyon izliyorum der.
Baba işten dönüp akşam yemeğini yedikten sonra koltuğuna oturur, eline kumandayı alır,
saatlerce şu kanal senin bu kanal benim dolaşır durur. Baba özlemi çeken çocuğuna
yarım saatini ayırmaz.

Geliri yerinde, okumuş ailelerin çoğu çocuk odasına da televizyon almaktadır. Alırken
çocukla bir anlaşma yapar ve söz vermesini isterler:
Ancak ödevini yapıp dersini çalıştıktan sonra televizyon izleyeceksin.
Çocuk hiç düşünmeden söz verir. Aslında bu anlaşmada iki taraf da birbirini aldatmaktadır.
Anne babanın amacı çocuktan kurtulmak, çocuğun da amacı televizyon sahibi olmaktır.

Araştırmalar, odasına televizyon alınan çocukların, beklenenin aksine okul başarısında
düşme olduğunu göstermektedir. Çocuk, televizyon izleyebilmek için ödevlerini çala kalem yapmakta,
derslerine yeterince
çalışmamakta ve sınavlara iyi hazırlanamamaktadır.
Çocuklarda televizyon seyretme alışkanlığı sadece okul başarısını etkilemekle kalmıyor;
fiziksel, sosyal, zihinsel ve duygusal gelişimlerini de yavaşlatıyor. Çocuk, televizyon başında
yeterince hareket etmediği ve biriken enerjisini harcayamadığı için devamlı kilo almaktadır.
Sokakta arkadaşlarıyla oyun oynayan ve koşan bir çocuk birikmiş vücut enerjisini boşalttığı için rahatlamakta;
eve sakinleşmiş olarak dönmektedir. Halbuki televizyonun karşısında saatlerce oturan bir çocuk
enerjisini boşaltmak şöyle dursun, aksine bu cihazlardan yayılan elektronlara maruz kalmakta
ve vücudundaki statik elektrik yükü artmaktadır.
Bu sebeple, televizyon bağımlısı çocuklar daha sinirli ve daha saldırgandır. Yaşlarına uygun olmayan
programları izlemeleri halinde kafaları karışır, ruh sağlıkları bozulur.

Televizyona düşkün çocuklarda sosyal beceriler zayıflamaya ve içe dönük bir kişilik gelişmeye başlar.
Ailesiyle, arkadaşlarıyla ve diğer insanlarla sosyal ilişki kurmada isteksiz davranırlar.
Televizyon izleyen bir çocuk, kendisi birşey üretmemekte, sadece başkaları tarafından üretilen
şeyleri izlemekte veya oynamaktadır. Hazırı kullanmaya alışmış bu çocuklarda el becerileri
ve motor hareketler gelişmez, büyüklerin yardımı olmadan kendi başlarına bir iş beceremezler.
Zihinsel ve duygusal gelişimleri de normal değildir. Olaylar arasında sebep-sonuç ilişkisi kuramaz,
bilgiyi yorumlayamazlar. Kitap okumak ve ders çalışmak gibi zihinsel çaba gerektiren işlerden hoşlanmazlar.
Televizyon karşısında daima alıcı durumunda oldukları için konuşmaya ihtiyaç duymamakta,
dolayısıyla dil becerileri gelişmemektedir. Dil becerileri zayıf olduğu için başkalarıyla diyalog kuramaz, duygularını ve düşüncelerini doğru ifade edemezler.

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 402
favori
like
share
pisipisi Tarih: 29.08.2007 19:27
eline sağlık
SU-PERISI Tarih: 04.06.2007 18:53
televizyon çoçuklarda öyle bir bagımlılık yapıyorki ne söyleseniz duymuyorlar