sessizce kalıyorum bazı zamanlar,sadece bakıyorum odama ama benim olduğunu bile hissedemediğim odama.birden aklıma geliyorsun hiç yüzünü bile göremediğim sevgili!o an içim öyle bir sızlıyor ki sanki bir parçamı alıp götürdün ve kalan yarım onu inleyen bir şekilde geri istiyor.ben duymuyorum bu iniltileri çünkü mutluyum sana verdiğim parçam için.seni hissetmek isterdim heran, gözlerinden akan her damla yaşı alıp saklamak isterdim.benimkileride içine karıştırmak isterdim.bu anlamsız gelen hayatıma ışık ol, beni gör artık.benim de hayalimle gerçeğim sende kesişsin sende vücut bulsun!
evet odama geri dönüyorum bu yaşadıklarım,bu hissetiklerim bir düştü,bir hayaldi,gerçekleşmeyecek bir umut belkide.
sen yaşadıklarımın bana nasıl acı verdiğini bilemessin.çünkü sen beni görmedin,beni hissetmedin,beni yaşamadın o zayıf çelimsiz bedeninde.bir anlasaydın sana nasıl bağlı olduğumu,hissetmek için, biran görebilmek için neler verebileceğimi.
ama hayat böyle işte benden aldığını sana katar,seninmiş gibi hissetmeni sağlar.
işte bu anlarda bedenimden çıkasım geliyor ve sana gelip haykırasım geliyor o hissettiğin benim,benim kalbim benim aşkım o "benim" ta kendisiyim

yine odamdayım ve yapayanlızım.sonsuzumu arıyorum?beni çekip çıkarmasını bekliyorum bu iğrenç bedenimden,alıp götürmesini bekliyorum.bendeki belirsizliğe kendisini katıp belirsizlikleri kaldırmasını istiyorum bir an önce.sen hiç sevgisiz kaldınmı ey sevgili!kafanı kaldırıp gökyüzüne "ruh eşimi arıyorum"diye bağırdın mı hiç?onun seni duyduğunu düşündün mü? hiç içinde anlamsız bir kıpırtının dolaştığını sezinledin mi,bütün hücrelerini santim santim dolaştığını hissettin mi?beyninde anlamsız soruları yarattığını ve bu soruları cevapladığını duydun mu?

bazen soruyorum kendime , hep bir neden arıyorum kendimce.ama neyin nedenini aradığımı bilmeden.yine gökyüzüne bakıyorum.bu sefer sessizim içimdekini dinliyorum.bana söylediklerini duyabiliyorum artık.kafamı kaldırdığım yerden indirmek istemiyorum.çünkü hissettilklerim şekillenip gökyüzüne yansıyor.orda seni görüyorum.yanlızlığını görüyorum.kimsesizliğini de.
neden izin vermiyorsun?neden elimi tutmuyorsun?belki tamamen yardım edemem ama acına ortak olabilirim inan buna.

ben sendeki belirsizliği seviyorum sevgili!
o belirsizliğin içinde kendimi de görüyorum,çırpınıyorsun duyayım diye ama duymadığımı düşünüyorsun.bilmiyorsun ki o an ben zaten senin yanındayım.yaşadığın herşeyi hissettiğimi,gördüğün herşeyi gördüğümü bilmiyorsun ki!!!.
bilmiyorsun ki!! sana nasıl taptığımı,seni nasıl istediğimi.sonunun ne olduğunun umurumda olmadığını.seninle herşeyi sevdiğimi.

ben sendeki belirsizliği seviyorum sevgili!
biliyormusun? her kalp atışlarının benimkisiyle birleşmesini duyduğumu.her aynaya baktığında kendini değil beni gördüğünü.her kendine dokunduğunda bana dokunduğunu.her soluk alışlarında beni içine çekip bıraktığını.her adımlarında nerde nasıl olursan ol,ister geri git ister ileri bana geldiğini.

ben sendeki belirsizliği seviyorum sevgili!
biliyormusun?yokolduğunda aslında yok olmadığını sadece bedeninin bir et parçası olup çürüyeceğini ama ruhunun benimle huzur bulacağını.

her benden kaçışında,her korkuşunda,her isyanında,her ağlayışında,bana biras daha yakın olduğunu biliyormusun?

benimle ilgilenmediğin her anında aslında beni ne kadar düşündüğünü,her susuşunda aslında ne kadar çok şey söylediğini.bunları biliyormusun ey sevgili?
ben biliyorum ve seni hissediyorum.

evet yine gökyüzüne bakıyorum.ama bu sefer isyan ediyorum.neden yanımda diilsin?neden aramızda yollar var?neden senden kaçıyorum(kaçamıyorum)?neden kapılarını bana açmıyorsun?izin ver,izin ver de gireyim seninle bir olayım.sana göz olayım,ağzından çıkan her kelime olayım,kalbindeki sesin olayım,beyninde ki düşüncen olayım,ruhunu besleyen bir ışık olayım,
lütfen izin ver sevgili!
eğer ben yok olursam sana ulaşmadan.bil ki sana ulaşmışımdır aslında.bu dediklerimi yapıyor oluyorumdur bedeninde,ruhunda.

Sevmek insanın kendine çekilmesidir... Sevmek insanın çekildiği yerde sevdiğine baş eğmesidir... Sevmek,
insanın yıllardır unuttuğu kendisine dönmesidir... Sevmek insanın yıllar sonra döndüğünde gördüğü şeye gönül
rahatlığıyla inanmasıdır...
Öyleyse bir kez olsun bak o susuz kalmış dudaklarıma...
O kirli, o her yerden yara alan hayatıma bak... Seni görmek için başka hiçbir şey görmeyen gözlerime bak...
Göze al, sana aşık kalbimin kanı bulaşsın üzerine, göze al...
Bana bak demiyorum, ama seni sevdiği için kimsesiz kalan ömrüme bak ve bir kez gör kendini orada...


BENİ HİSSET VE BENİMLE OL.! RUHUM.!!!!

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 1581
favori
like
share
crazykaos1 Tarih: 19.07.2007 09:27
ellerine sağlıq