[COLOR=violet]Hz. Musa Aleyhisselam, Peygamberlerin büyüklerindendir.
Bir gün, ellerini kaldirip Allah'a yalvardi
"Ey Allah'im! Cennette bana kimin komsu olacagini cok merak ediyorum.
Onu bu dünyada iken tanirsam, yanina gider konusurum" dedi.
Allah'u Teala, Peygamberinin bu istegini kabul edip
"Ey Musa! Filan kasabaya git.
Orada kasaplikla ugrasan bir adam bulacaksin.
Temiz yürekli, iyilik sahibi bir insandir. Cennette sana komsu olacak kisi, iste odur" buyurdu.
Hz. Musa Aleyhisselam hemen hazirliklarini tamamlayip yola cikti.
Bir süre sonra tarif edilen sehre geldi.
Sorup sorusturduktan sonra iyi kalpli kasabin dükkanini buldu.
Iceri girip selam verdi.
Kasap, O'nu tebessum ederek karsiladi.
"Buyurunuz! Bir emriniz mi var efendim?" diye sordu.
Hz. Musa "Bir sakincasi yoksa bugün misafiriniz olmak istiyorum" diye cevap verdi.
Kasap büyük bir sevincle"Ne sakincasi olabilir! Evimin kapilari misafirlere karsi ardina kadar aciktir.
Hos geldiniz, safa getirdiniz.
Buyurun, sizi evime götüreyim, diyerek isini gücünü birakip Hz. Musa'yi evine götürdü.
Eve geldiler burasi iyice eskimis, sivalari dökülmüs bir evdi.
Fakat her taraf iyice temizlenmisti. Iceri gectiler.
iyi kalpli kasap hemen yemek hazirliklarina basladi.
Bir tabaktan et cikarip dogradi. Ocagi yakip, pisirdi. Oraya buraya kosuyor
"Kusura bakmayin! Bu isleri mutlaka benim görmem lazim" diyordu.
Sofrayi kurup, Hz. Musa'yi davet etti. Sonra tencerenin icinden bir parca et aldi.
Baska bir tabakta ince ince dogramaya ve büyük parcalari mümkün oldugu kadar kücültmeye calisti.
Isini bitirdikten sonra "Ne olur, siz yemege baslayin.
Beni beklemeniz gerekmez. Cünki cok önemli bir isim var simdi" dedi.
Duvarda asili bulunan büyük bir zembili indirip yavasca yere koydu.
Hz. Musa Aleyhisselam hayret ve saskinlikla gördü ki, zembilin icinde cok yasli, beli bükülmüs,
saclari agarmis, hasta ve ciliz bir kadin duruyor.
Kasap da elindeki tabaktan ona yavas yavas yemek yedirip, ara sira bir bardakla su uzatiyordu.
Uzun uzun onlari seyretti.
Yemekten sonra zembildeki ihtiyarin bir seyler mirildandigini duydu.
Kasab da onun söylediklerine "Amin" diye karsilik vermisti.
Sonra zembili yerine asip sofraya geldi.
Hz. Musa'nin yemegini yememis oldugunu görünce üzüldü.
"Nicin beklediniz? Haydi buyurun lütfen, yeyin" dedi.
Hz. Musa Aleyhisselam "Hayir" diye cevap verdi.
Bana o zembilin sirrini aciklamazsaniz, bu yemegi yemiyecegim!..
Kasap utanmisti. Gözlerini yere dikerek "O zembildeki yasli kadin benim annemdir.
Uzun zamandan beri böyle hasta, gücsüz ve zayif. Ama o benim sevgili, biricik annem.
Ona belki kötü davranir, kalbini kirar diye herhangi bir kadinla evlenmedim.
Bütün islerini ben görür, günde üc ögün yemegini kendi ellerimle yediririm" dedi.
Hz. Musa hayret etmisti "Peki, yemekten sonra neler söyledi de "Amin" dedin? Diye sordu.
Kasap cevap verdi "Anacigim yufka yürekli ve iyi kalpli bir insandir. Her seferinde bana dua eder
"Yavrum! Allah seni Cennetine girdirsin. Hz. Musa ile komsu etsin" der. Anne yüregi iste. Elbette cocugunun iyiligini ister.
Yoksa benim gibi aciz bir insan, Hz.Musa gibi bir Peygamberle nasil komsu olabilir!" dedi.
Kasabin bu sözleri üzerine Hz.Musa Aleyhisselam ayaga firladi.
Kendini tutami bu iyi kalpli ve alcak gönüllü adamin boynuna sarildi
"Sevgili kardesim! Ben Musa'yim. Buraya seni tanimak icin gelmistim.
Allah'u Teala, annenin duasini kabul etti. Cennette ikimiz komsu olacagiz," dedi.
Kasap büyük bir sevinc ve heyecanla ellerini acip, Allah'a sükretti.

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 492
favori
like
share
gonulyorgunu Tarih: 18.06.2007 12:44
ANA GİBİ YAR , VATAN GİBİ DİYAR BBULUNMAZ

tesekkürler
Gönülce Tarih: 18.06.2007 09:36
Allah razı olsun
GÜLSiMA Tarih: 16.06.2007 21:00
Allah (c.c) razı olsun.Rabbim bizleri ve bizim evlatlarımı hayırlı olanlarından eylesin inşallah