beni bundan böyle
beklese-beklese
hüzün bekler,
çağırsa-çağırsa
hüzün.
neden mi?
neden olacak..
o kadar gezilip görüldü ki..
hep ben bir şeyden,
bir yer'den
bir kimse'den uzaktaydım
ve kendimden.
ölüm beklemez beni..
çünkü, ben gene de
bir şeye,
bir yer'e
ya da bir kimseye giderken de
kendimden uzakta olacağım.
işte
bunun adı hüzündür

özdemir asaf

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 419
favori
like
share
Pedaliza Tarih: 26.06.2007 20:18
harikasın arkadaşım

hüzün bazen kalbimize bir fırsat verir

içindekileri döksün diye

ama yinede senden uzak olsun


ellerine sağlık
Nerqish Tarih: 26.06.2007 19:42
emegine saglik
Gönülce Tarih: 26.06.2007 15:45
teşekkürler serencim
AsPeNDoS Tarih: 26.06.2007 11:33
resimle şiir bir birini tamamlamış güzel bir çalışma tşkler..