[FONT="Monotype Corsiva"]Yarın bayram, bizim bayramımız anne. Senin benim hepimizin. Ben yanında olsam da.. Olmasamda.
Hani sen derdin ya, bayram günü içimde hep bi burukluk olur. O mutlu günde ya sevdiklerimden ayrı olursam...
Ağlaman için söylemiyorum bunları inan.
O gün orada olup elini öpememek koyar sadece. Ama resmin var şu an elimde. Onu öpsem olur demi ?
Resimde öyle gülümsüyorsun ki, içim sızlıyor..
Sanki şimdi tam aksine, sanki şimdi tam inadına ağlıyorsun..
Ve.. gözyaşların içime akıyor.
Ha bide resim gönderdim mektubun yanında. Sen onu öp olur mu ? Ama şimdi değil. Yarın. Bayram sabahı..
Her bayramda ilk senin elini öperdim hani,
Babam içlenirdi bana..
Bayram, sanki benim için seni öpmenin tam zamanı olmuştu her zaman.
O zamanlar söyleyemezdim. Önceden kızardım ya hani sana. Beni her öptüğünde. sıkılırdım ya hani. "Yeter anne"derdim ya...
Ne salaklıkmış demi.. Gülüyorum şimdi.
Sen hep uzak sanırdın beni kendine,
Babamda öyle..
Aslında aklını okurdum biliyor musun.
Hayatım boyunca en çok neyi istedim biliyor musun anne ?
Seni doya doya öpmek...
Bu hiç olmadı.. Yapamadım. Belkide uzaktık senin de düşündüğün gibi.
Şimdi anlıyorum bunun ne demek olduğunu..
Şimdi anlıyorum senden başka yâr yokmuş bana..
Çünkü en çok seni özlüyorum.
Şimdi askerdeyim, gönlüm sende.
Çünkü yarın bayram ve ilk kez bir bayram sensiz geçiyor.
Dönsek geçmişe, böyle olacağını bilsem.. Hani olmaz ya bilsem.
Bi gün bayram da seninle olamayacağımı bilsem.
O ana kadar bütün bayramlarda sımsıkı sarılırdım sana..
Hani bi gün olmayacak ya bunlar?
Sanki onun acısını çıkarırcasına..
Bütün söylemek istediklerimi söylerdim sana.
Sanki.. Sanki yarın ben hayatında hiç olmayacakmışım gibi...
Ama olsun..
Ben burada mutluyum gene.
Bütün anneler bayramda mutlu olsun diye burda değilmiyiz biz ?
Herkes annesinden ayrı benim gibi.
Belkide onlarda doyamadılar annelerine benim gibi.
Olsun..
Geçen bütün gecelere inat bu gece geçmeyecek biliyorum.
Belkide sabaha kadar uyuyamayacağım.
Fena mı.. Seni düşünürüm işte.
Hani diyorlardıya Askerler ağlamaz diye.
Aslında, ağlamazdım olmasaydı pişmanlıklarım,
Ağlamazdım sana doya doya sarılsaydım..
Ama şimdi ağlıyorum.
Bu son ağlayışım anne.
Çünkü, bu Sensiz geçen ilk bayramımdı ve bundan sonra da hep öyle olacak.
Ya bundan sonra bütün bayramlarda seninle olacağım..
Ya da ...
Neyse.
Bilirsin. En çok gül çiçeğini serverdim.
Nedense ne zaman gülü koklasam sen aklıma gelirdin.
Ama bunu bilmezdin. Şimdi söylüyorum.
Kokusu sana benziyor diye..
Şimdi yastığımın altında bir gül var.
Ve her yalnız kalışımda, her canım sıkıldığında onu kokluyorum.
Tıpkı sen gibi, sanki sen yanımdaymışın gibi..
Kaç kez kanıyorum bilsen..
"Uyurken seni izlerdim hep, öyle güzel uyurdun ki..
Beni her öpüşünde yüreğim çarpardı, yürekten öperdin, tam bir anne gibi..
Sana her kızdığımda, kendimi kahrederdim aslında.
Kendimi senin yanında kalabalık gibi gördüğümü sanırdın hep, aslında sensizken yalnızdım..
Aşklarından bahset derdin, konuşmazdım. En büyük aşkım sendin çünkü, söyleyemezdim.
Her bayramda bize sarılınca ağlardın, bense içime akıtırdım sen ağlarken gözyaşlarımı..
Ve.. Ve.. Ve.."
Daha bir sürü şey..
Sana söyleyemediklerim diyordum ya..
Bir gün bu sensizlik bitince, söyleyemediğim tek şey kalmayacak inan sana.
Biriktirdiğim yalnızlıklarımın ortağı olacaksın.
Şimdi gözlerinden öpüyorum, akmasın yaşlar.
Buradayım ama hep seninleyim.
Bayramın kutlu olsun.
Belki bi bayram bunları uzun uzun konuşuruz.
Babamı da öp benim için olur mu ?
Ona söyleyemediklerim daha çok...

Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 1285
favori
like
share
HaNıM aGa Tarih: 03.10.2009 02:43
teşekkürler sağolasın...
Pedaliza Tarih: 10.09.2007 14:30
bütün askerlerimizin Allah(c.c) yar ve yardımcısı olsun...

kimseyi evladından ayırmasın inşallah..

teşekkürler canım serenim
laylla Tarih: 10.09.2007 01:51
tskk