Bu dünya etme-bulma dünyasi...


    Bir adam, karisi ve ya$li babasi.
    Kadin kayinpederini istememekte, huysuzluk etmekte, evin huzurunu bozmaktadir.

    Bir gün kocasina:
    - Bey... bey.. Bezdim bezdim. Bir gün göremedim. Gencligim gidiyor. Ya ayrilalim, babanla kal, ya da al babani al da nereye getirirsen getir beraber kalalim. Yoksa ben gidiyorum.

    Adamcagiz $a$kin birazda sitemli bir vaziyette:
    -Ne diyorsun hanim, o babam babam; öldüreyim mi, atayim mi? Kimi var bizden ba$ka bakacak, dese de karisi israrda israr ediyordu.

    Adam bakti olacak gibi degil babasini daga birakmaya karar verdi. Yanina oglunu da alarak yola koyulurlar. Babasina da:
    - Baba, torununla beraber daga oduna gidiyoruz, istersen sen de gel der. Baba gelinin dirdirini dinlemektense onlarla beraber agin yolunu tutar..
    Yola koyulu daglara, ormanlarin iclerine girip bir müddet gittikten sonra, babasina:
    - Baba sen burada biraz dinlen. Bizde odun toplayalim, der ve oradan ayrilirlar.
    Odun toplamadan, babasini orada birakarak dönerler.

    Yolda oglu:
    - Dedemi almadik baba.
    - Dedeni oraya biraktik. Artik ihtiyarladi orada kalacak.

    Torun israr eder:
    - Dedemi isterim...

    En sonunda babasina ne dese desin fayda etmeycegini anlayan cocuk:
    - Baba, sen ihtiyarladiginda ben de senin gibi seni getirip daga mi birakacagim? der demez adamin akli ba$ina gelir. Babasini almaya karar verir Ihtiyar, kendisini almak icin yoldan geri dönen ogluna:
    - Evladim, sen beni birakip gidemezsin. Cünkü ben babami birakmadim. Ölünceye kadar hizmet ettim.
    Adam babasini alip eve getirir.

    «Bu dünya etme-bulma dünyasi»
    Sen ne yaparsan sana da onun aynisini yapilacak!!!

    Saygilarimla
    10 entry daha