Bir eylül akşamı yanlızlığı taşıyor, odam

Duvarları, sigara dumanından siyah bir elbise giyinmiş

Avizesinde hiç parlayamamışlığın burukluğu

Radyosunda, hiç bitmeyen bir ayrılık şarkısı



En karanlık gecesini yaşıyor yine odam

Unuttu biliyorum, güneşin doğuş ve batış saatini

Yatağım, hiç açılmamışlığın düşmanlığında

Perdelerim, unutulmuşluğun tozlarını atıyor omuzlarıma



Ve bu odada ben!

Ben, en çok kalemim ve kağıdımı sevindiriyorum

Onlardan başka dostum kalmamış odamda

Onlarda yoruldu, bu bir odada kendini anlatamayan adamda



Ey zaman! Yoruldum, bittim,tükendim

Bedenim bitkin, saçım, karları kıskandıracak beyazlıkta

Ya çare bul açtığın bunca amansız yaraya

Yada bırak beni, bir zamanlar dost olduğum odamda

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 317
favori
like
share
sılas Tarih: 26.12.2008 16:58
emeğinize sağlık
BULUVEY Tarih: 26.12.2008 13:47
emeğine sağlık arkadaşım
bu güzel şiir için