[COLOR=orangered]
GAZEL
bir melek müjdesi uçurursun
gökyüzüne
içinin cam kulelerinden.
kırılgan,
nahif.
kanadında yağmurlar taşıyan
bir leylek fırtınası geçer,
gözlerinin hüzün mevsiminden.
tutar yollara vurursun kendini
tüm şaşkınlığın üstünde,
tüm acemiliğin,
yağmurda çiçeklere su verirsin;
acılar biriktirdiğin kentin
nehirlerinden.
giderek başkalaşırsın
tutulduğun ayandonda.
ismini unutursun çiçeklerin,
sokakların adını,
bildiğin bütün şarkıları,
unutursun.
durup hayata bakarsın
içine çekildiğin bir nihilist kuyunun
derinliğinden.
her köşebaşında bu şehrin,
gölgen karşılar seni.
her sokakta yankılanır ayak sesin,
senin değildir aynada gördüğün yüz,
tutunduğun herşey
inkar eder parmaklarının izini,
kaçamazsın;
kuşatmacı yakarıların hiçliğinden.
artık yabancısındır
yunus gülüşüne içirdiğin
sevincine,
kuşlara su vermeyi unutursun,
kirletilmemiş bir şey kalmaz,
anlatılan hikayelerin öznesinde.
pıhtısında,
çaresizlik birikir yaralarının
kanar kanadıkça,
saramazsın.
artık kendine sorduğun tüm sorular
yanıtsızdır.
çırpındıkça kanatlarından
bir tüy daha dökülür.
bir çıkmaz sokak telaşında,
ateş ile sınanır sabrın.
içindeki türkuaz adada
kendine çıkan yollar,
seni soluksuz koyan sevdalar,
kaybolduğun her semtte
bir soru işareti gibi yakana yapışır
ve, artık öğrenirsin ki,
ölülerin yasası;
ardında kalanı,
eksik bırakmaktır.

( Gökyüzüne müjdelenen tüm meleklere )

Gürkal GENÇAY

Etiketler:
Beğeniler: 0
Favoriler: 0
İzlenmeler: 469
favori
like
share
stormysea Tarih: 14.07.2006 02:04
Şiir mükemmel.
Paylaşan yüreğinize sağlık.Teşekkürler
_Sehzade_ Tarih: 15.06.2006 16:35
yüreğine sağlık ellerin dert görmesin
Gönül Yorgunu Tarih: 15.06.2006 01:26
Paylasım İcin Tesekürler Yüeğinize Sağlık ...