Benden seni anlatmamı isteselerdi;bir yürek anlatırdım
içinde koskoca bir dünya dünyada kocaman bir fener
ve sevgi yolu aydınlatan.
Deselerdi ki;yaz onu yazardım en güzel şiirleri dilsiz
istekleri dipsiz kuyu saçlarında yuvarlanan aşkları
yazardım parmaklarım morarıncaya kadar
yüreğim yorulup duruncaya kadar.
Deselerdi; çiz onu çizerdim dünyayı her tarafı yedi veren gülleri
yedi renk açan en mevsimsiz çiçeklerin açtığı
nakışlı oyalı özenli bir dünya ve korkardım çiçeklerin
yapraklarının solmasından.
Deselerdi ki; KİM O?
O DERDİM o işte yüreğinde deryaları taşıyıpta tek bir
dünyalıya konuşmayan o sınırsız sevgi deryasında yelken
açıp giderken sevgisini utangaç kişiliğine gömen biri idi.
VE O DERDİM;
Beni sabahlara kadar kendisini düşünmek zorunda
bırakan insafsız biri o konuşsa yüreğindeki allı
tebessümlerde kaybolurdum konuşsa
yanmadan yıkılmadan söndürürdü beni derdim.
sigaram kadar tiryakisi olduğum içkim
kadar başımı döndüren görmediğim kadar
özlediğim özlediğim kadar dokunamadığım
dokunamadığım kadar ürkek
VE O DERDİM ;
Yaşayıpta yitirdiğim değil yaşamayıpta bilmek istediğim
konuşmasını beklediğim kızıl dudaklarına hasretlendiğim
hasreti ile eridiğim yanımda iken bile özlediğim gittiği yolu
kıskandığım aydınlık günlerimi aradığım