Hava Birden Karardı
Ve İçimi Derin Bir Sensizlik Sardı
Evet Sanırım Yağmur Yağıyor...
Ortalık Buram Buram Toprak Ve Hüzün Kokuyor
Kupkuru Bir Ağaçta Simsiyh Bir Kuşsusuyor Ve Yine Susuyor
Bişeyler Oluyor Ama Anlamıyorum
Sanırım Yağmur Yağıyor...
Yüzüme Sıcak Ve Küçük Damlalar Değiyor
Nereden Geliyorlar Diye Bakıyorum Ama Göremiyorum
Birden Tüylerim Diken Diken Oldu Ve Kalbim Daha Hızlı Atıyor
Sanırım Yağmur Yağıyor...
Sonra Birden Sen Geliyorsun
Tam Karşımda Durup Bana Gülümsüyorsun
Ama Git Gide Uzaklaşıyor Gölgen
Bilmem Niye Yağmur Aniden Hızlanıyor Ve Kendimi Sensiz Hissediyorum
Sanırım Ben Ağlıyorum...
Yar.. Bakma gözlerime öyle.. Göremezsin orada savaştan öte bir şey. Okunmaz bende mutluluğun izi.. Saçlarımdan süzülür ayrılığın tadı. Gitmeler yer tutmuştur yüreğimde, hasret delip geçmekte ruhumu..
Ve aklım terk etti beni, senin ardından..
Yar.. Susma bana öyle , bir şey de.. Gel de geleyim, git de gideyim. Ama batırma içime bu sessizliği..
Şimdi hangi şehre sığınırım, hangi kapılarda bulurum izini..
Hayat küsmüş, seninle basıyor üstüme, ölüm uzuyor içimdeki yollara. Ve ben yavaş yavaş düşüyorum gidişine astığın uçuruma.. Şimdi ne okunur, ucuna kan bıraktığın dudağımda. Gözlerime yuva yapmış hüzün kırıkları, bata çıka yaşıyorum bu koca yalnızlığı.. En keskin susmalarda öldürdün beni, harflerimi de adıma gömdün. Kara yazılarda okudum hikayemi..
Duvarlarda çürüdü parmak uçlarım. Soğuk bir hücre ayazına gömdüm, yüzümde açan gölgeni..
Yar.. Durma öyle uzakta, öteden estirme ayrılık rüzgarını. Hazan değdirme yaralarıma. Şimdi yalvarışlar dizilmiştir gözlerime, yüzüme bir bıçak gibi bakma! Vurma içime bu soğuk sabahı. Unut gecenin en derin yaralarını. Varlığınla ört yüreğimi, uykuma geçit ver. Solgun düşler derledim yarına, aklımda büyüttüm ismini..
Yokuşlara dayanmaz ömrüm, idam et bu ayrılığı..
Yol ver gideyim, içimin en titrek yanına seni nöbet bileyim. Hem daha mı çok benden kanayan yaraların ?.. Bir yol ver, bir şey de ama susma!
İniltisinden durulmaz yoksa bu ayrılığın. Ve dokunmaz ellerim sana, sen aldırmasan da..
Gözlerindeki kor acıtmasın yüreğimi, ben unuttururum varlığımı..
Yar.. Yakma bu sonbahar düşkünü hayatımı, gömerim geçmişe adımı. Ama bitmesin bu ayrılığın son mısraları. Çünkü bu; yarası içinde saklı bir bedenin son duaları..
Hatırlıyor musun kim olduğunu?
Hâlâ hissedebiliyor musun?
Ne zamandır farkında mısın yokluğunun?
Arasan bulur musun kaybolduğun yerleri?
Gündüzün geçtiğini farketmedin bile
Anılar sinemasından bir bilet almışsın bu gece
Ömrün küsmek ve pişmanlıkla geçip gidiyor
Hâlâ aynı soruyu soruyorsun kendine ..
Bazen kendi gölgene basar sendelersin ıssız sokaklarda
Bir karayel eser, üşütür, yalnızlığını yüzüne vurur
Çıkar gelir pişmanlıklar en zayıf anında
Boğazında yıllanır bir düğüm,
Umurunda mı Zamanın Senin Küskünlüğün?
İçin öyle sıkılır kimse bilmez neyin var, sen bile ..
Olup bitenleri seyredersin öylece
Yalnızsındır kabalıklar içinde kim daha iyi bilir ki
Bir ses vardır çözer herşeyi yasaktır duyamazsın ..
Bazen kendi gölgene basar sendelersin ıssız sokaklarda
Bir karayel eser, üşütür, yalnızlığını yüzüne vurur
Çıkar gelir pişmanlıklar en zayıf anında
Boğazında yıllanır bir düğüm
Dilsizdi en güzel satırlar
Kalemler kimsesiz
Hiçbir ömür yetmezdi anlatmaya
Yetmezdi hiçbir hayata sevmek
Son satırda bitti işte
Dizildi üç nokta art arda
İlki kanayan bir yara
Kimse bilmeyebilir bunu şairden başka
İkincisinde her yanı saran sessizlik
Farkına varırsın neler olup bittiğinin
Bitimsiz olan tek şeyin umut olduğunu
Ve ona sarılarak su üzerinde kalabileceğini fırtınalı denizlerde
Üçüncü noktada utanmaya başlarsın
Unutmaya alışan yüreğinden
Utanmaya başlarsın
Dinleyip de gece boyu eskisi gibi ağlayamadığın o türküden
Daha sonrası mı?
Daha sonrası yalnızlıktır sadece
Ağlayamamaktır artık gidenin ardından
Yani unutursun
Ve eninde sonunda unutur seni unuttukların
Son satır da bitti işte
Ne rüyalarımı zapteden o aşk
Ne bir ağıt ölenin ardından
Tüm yaşanılanlar
Karanlık sulara gömülür
Batan bir gemi gibi
Bir tek şiirini bırakır ardında
Ne sen kalırsın
Ne bir başkası
Ses durulur
Yankısı yaşanmayana vurur
Biter son satır
Ve şair vurulur...!
Gunum dunumu tutmaz oldu
Artik bu zaman kadar cektim hep cile
Sadece benimmi bu kadar cefa
Kimsenin sucumu yok acaba
Bahari bekliorum ama nerede
Hep sonbahar,
Gelse bile artik hersey icin cok gec
Cunku kurtulusum intihar
Kendi kendimin cellati olmak
Bir kursunla herseyi bitirmek
Dert, tasa, keder hepsi biter ama bana yeter
Yasam bana her cezadan beter
Karanlik bi boslugun icinde
Gozlerim gormez, gorunmez bir labirent
Ulasacagim tek bir yola isia
Yalniz birakin beni intiharla
Bos sokaklarda yalniz gezinen dusuncelerinle
Gulduruyorsun beni
Gerekirse ben giderim adim kalir
Dostlar beni hatirlasin
Tam bir ay sonra hersey biter
Sen gider hayatin soner
Bu herseyi bastan sona tamamini kozler
Yapma ya sonra..
Karsiya gecince ne olacak
Saniyormusun hersey yolunda?
Hayir dostum burasi senin yerin
Savasip ustesinden gelmelisin
İntihar etme kurtulus degil sana
Her kotu seyin baslangiciysa
O zman kal bu dunyadada birak ayrilmayida
Savas sen arkadas (arkadas)
Engel olma sakin yapma deme bana
Gercek cehennemi yasadim ben bu dunyada
Aldiim en buyuk hediye aldatilmak
O yana bu yana itilip terkedilmek
Caresizligime her gun yenisi eklendi
Ne arayip soranim, nede sevenim oldu
Her gece goz yasimla avuttum ben, derdimle
Yakardim valaha sabaha kadar asil canimi
Hayir sana engel olmayacagim ben
Ama biraz dur ve dusun istersen
Her zamanki gibi cabuk karar verme
Birazda kulak ver bu dunyayi dinle
Dunya sanki seni sıkıstırmıs
Bir kara bulut gibi bunalima itmis
Bilmiorum sen zor bir yerdesin
Kararim kesin artik geri gelmelisin
(?) duramam ama biter yasam olmekle her sorun hallolacak
Evet
Cehennemi ben bu dunyada yasadim zaten
Artik cekecegim dert kalmadi benim
Hakkim helal olmayana bile olsun helal
Dogdugum gun kan agliyor gormusum ama
Simdi zman geldi catti iste bana
Ayriligin anahtari su an elimde
Ayrilmakmi biktim bu laflardan
Uyan KIZIM kendine gel ruyadan
Gercek cehennemi yasadim diyorsun
Sonra laflarindan kacip gidiyorsun
Bu nasil cehennemi gormek bole
Cehennemi gorsen donersin geriye
İntihar ettiinde doner hersey basa
O zman yasarsin sonsuza (sonsuza) (sonsuza)
Seviyorsan askina ozgurluk ver
Eger seni terk edip giden geri gelirse
Bilki senindir
Geri donmezse hic bir zaman senin degildir
Birgun bir cilginlik edip
Seni sevdigimi soylesem
Alay edip gulermisin
Yoksa sende severmisin
Konusmadan gozlerinle
Beni sevdigini soylesen
Yuregime gozlerini olene dek muhurlesem
Var mi cesaretin aska
Bak simdi kalbime param parca
Gozyaslarim karisti yagmura
Damla damla sevdan damliyor yuregime hala
Kokun burnumda
Nereye baksam senin hayalin var orda
Takilip kaldim beraber gecirdigimiz zamana
Bak gokyuzundeki dolunaya
Gozlerime bakarcasina
Soyle bana
Neyin ugruna kiydin askimiza haa?!?!?!
Hani benden baska kimse yar olmazdi sana
Yaziklar olsun
Terk edip biraktin beni tek basina
Canin sag olsun varligin yeter bana
Ama simdi mutlumusun uzaklarda
Yasadiklarimizin hepsi oldu hatira
Arada sirada hatirla Unutma
Sen beni coktan unutmus olsanda
Sevdan sonsuza
Kalbimdesin hala param parca
Resmine baktikca daliyorum uzaklara
Aklimdan cikmiyorsun bebegim ne olur anla
Anla!
Karsilastigimiz ilk gun ki gibi geliyor adeta
Askin gozu kor ola
Oksuz kaldim yolunda
Senden sonra sevemedim bir daha
Biraktin acilarla yalniz kaldim sonunda
Bir daha sev gulum bir daha
Cesaretin var mi aska
Var mi cesaretin askina?
Elleri titrek dedelerin bir bacağına oturur
Bir varmış bir yokmuşlu masallar dinlerdim
Bastonlu yakalamacıların ardından
Köşeye sinerdim kahkahalarla
En çok Ali dedeyi severdim
Her namaz çıkışı cami avlusundaki çardağa oturur
Cebinden bir şeker çıkartır verirdi bana
Şekere düşkünlüğüm Ali dededen
Ali dedeye düşkünlüğüm şekerden olsa gerek..
Beni ortada buluşturan bir şeyler olduğu açıkça belliydi
Neriman teyze kızardı bana
Çok ses yapıyorsunuz hadi kendi kapınıza diye azarlardı
Ne zaman pazardan dönerken görsem poşetini kapardım elinden
Saçlarımı okşar evladım yaşlılık işte kafam almıyor siz bana aldırış etmeyin derdi
Pek aldırış da etmezdik zaten..