Hakkın yoktu,bu kadar kendini sevdirmeye..
Karanlığın ışığı örttüğü gibi kaplamayacaktın yüreğimi..
Sızmayacaktın,yüksek gururumdan içeri..
Toplamayacaktın,yeniden dört yana saldığım endişelerimi..
Kayıp edersem korkumu buldurmayacatın..
Oysaki ne kadarda uzaklara terk etmiştim..
Kayıp ettiğimi sanıp sevinmiştim..
Bu ansızın yerleşen duyguyu..
Şimdi sarıp sarmaladı yine beni..
O kadar sıkıyorki içimi..
Bilemezsin şuracıktan akıp geçenleri..
Bir süngünün önünde yürüyen esir gibi..
Teslim olmuş yürüyorum...
Nereye olduğunu bilmeden..
Kendime bile taviz vermeden..
Sorduğum sorulara cevap vermeden..
Sadece sana doğru yürüyorum..
Belki yeni bir gecenin başlangıcı..
Belkide yeni kayboluşların,adımları..
Sevdanın dar sokaklarında,bir yabancı..
Arayıpta bulacakmı imkansızı..
Sadce sana doğru yürüyorum..