Soğuk bir kasım gününde buldun beni.Çaresiz,ürkektim korkmuştum.ismin korkutmuştu en başta,sonra davranışların...Aslında ben öyle görmek istemiştim.Nereden bilebilirdim ki apayrı olduğunu...
mutluluk yakındı.Her gün konuşuyorduk...Ortak olduğumuz bir ilgi alanımız vardı.çoğu zaman onunla ilgili konuşuyorduk...Sonra bir baktım...bağlanmışım sana sonsuz değer vermeye başlamışım...
Doğru ellerde olduğumu anladığım için belki de bilmiyorum.Sonra gittin... beni bir esintiyle başbaşa bıraktın.Kuvvetli bir fırtına'dan esinti'ye geçince afalladım,rahatsız oldum sanırım.
Sen;neşeli,duygusal hani hep derdin ya "RÜZGARIMA KAPILAN KOPAMAZ"diye... Haklıydın ben kapıldım ve kopamadım.Şimdi özlemler içinde yüreğim.Oysa hiç konuşmadık.belki de ben bir hayal kurmuştum onu yaşatıyordum kafamda bilmiyorum.bunu ancak sen döndüğünde anlayacağım.
Biliyorum bir gün yataktan kalkıcam mahmur gözlerle bilgisayarımı açıcam ama seni görücem.bana "DÖNDÜM İŞTE BURDAYIM" diyeceksin.ben büyülenmiş gibi bakacağım ekrana.mahmurluğumu alacak o sözün."DÖNDÜM" diyeceksin "Anlat bakalım ben yokken neler yaptın yaramazlık yaptın mı?" Ben sessizce "hayır" diyeceğim "hayır yapmadım"ama sesim gür çıkmayacak.Çünkü yaptım seni çok özledim ve her gece ağladım.Şu anda bu yazıyı yazarken olduğu gibi ağladım.
Rüzgarına kapıldım ve rüzgarından uzaklaşınca eksik hissediyorum ruhumu bulamıyorum sanırım o seninle beraber gitti...
Ne diyebilirim ki sana seni seviyorum demekten başka Nasıl gösterebilirim sana nasıl delice tutkun olduğumu Kalbim bu denli acırken yokluğunda ne yapabilirim ki neyle uğraşabilirim ki acımı dindirmek için
Ne yapabilirim ne diyebilirim ki sana seni seviyorum demekten başka Sen benim için apayrıydın hayatım canım mutluluğum varlığım yokluğumdun
Hem her şeyimdin hem de hiçbir şeyimdin. Aslında hiçbir şeyimde sendin Her şeyimi sen yaptıktan sonra varlığın bütün benliğimi ele geçirdikten sonra hiçbir şeyim de sen olmuştun Sabah kalktığımda ve gece tekrar o buz gibi karanlık odama döndüğümde gözlerimden akan yaşların sebebi sendin
Sen benim hem her şeyim hem de hiçbir şeyimdin Çaresizliğin en kuytu yanlarında içimi ısıtan bahar güneşimdin sen benim Varlığım ve yokluğumdun
Sen benim gökyüzündeki en meşhur ve en nadir bulunan çiçeğiydin Her nadir bulunan çiçek gibi sen de terk edip gittin beni Mutluğum seninle başlamıştı mutsuzluğumda senin gidişinle başladı her şey ne kadar benzer öyle değil mi?
Sen benim hem her şeyim hem de hiçbir şeyimdinaslında hiçbir şeyimde sendin..Her şeyimi sen yaptıktan sonra varlığınla beni kendini tutkun ettikten sonra ne diyebilirim ki seni seviyorum demekten başka nasıl gösterebilirim ki sana delice tutkun olduğumu..
Mutlu muyum? Evet, sanırım mutluyum. Ama sadece bir varsayım bu Hala umutsuzum hala sensizim ama hayata düşmanca bakmıyorum artık Çünkü biliyorum ki sende istemedin bunu Mutluydun benimle umutluydun hayattan
Evet, bahar kokulu yârim. Seni çok sevdim. Hala da seviyorum ama artık yaşama dönmek zorundayım biliyorsun bunun farkındasın. Affet beni toprak kokulu yârim
Affet
Sende biliyorsun her şeyi seni deliler gibi sevdiğimi Artık dön demeyeceğim çünkü bende biliyorum istesen de dönemeyeceksin. Artık sadece hayallerimde yaşayacağım seni aşkımı. Affet beni ilkbahar kokulu yârim. Artık insanlara rol yapmaktan yoruldum. Bende gerçekten mutlu olmak istiyorum
Sen benim her şeyimdin hayatımın anlamıydın evet Hala da öylesin Ama eğer yaşasaydın ve ayrılsaydık Sende istemezdin bunu mutsuz olmamı. Aşk sevdiğini mutlu görmekse eğer
Sana söz veriyorum artık bende mutlu olacağım.
Evet, zor olacak kalbim fena halde yanacak ağlayacağım belki günler geceler boyu ama sana söz bahar kokulu yârim. Söz mutlu olacağım
Eğer aşk mutlu görmek kadar onun mutlu olmasını görünce seninde mutlu olmansa sende mutlu olabilmelisin Seni her şeyden çok seviyorum evet unutamam bunu ama en azından hayallerimde rüyalarımda kendi içimde yaşayabilirim bunu
İnsanlar benim hasta olduğumu sanıyorlar. Bilmiyorlar ki ben yastayım Yasta olduğumu söyleyerek bu aşkı bertaraf etmek yerine mutlu olmayı denemeyi seçiyorum ben evet aşkım evet beşinci mevsimim her şeyim can özüm
Bu aşkı bertaraf etmektense sadece kendi içimde yalnızken seni yaşamak istiyorum. Bunu da çok görme bana seni çok seviyorum Her şeyimsin benim.
Bahar kokulu yârim. Beşinci mevsimim yedinci harikam Varlık sebebim Ulaşılmazım vazgeçemediğim kışım yazım ayım güneşim her şeyim Gökyüzündeki en parlak yıldızım seni çok ama çok seviyorum
Seni çok özledim be can özüm Neden sözünde durmadın gittin Hani söz vermiştin. Sen sözlerinde dururdun. Durdun da ama son sözünde durmadın be can özüm
ilk tanıştığımız günü hatırladım da Beni büyük bir girdabın içinden çıkarmıştın. işte o gün benim kahramanım olmuştun. Belki sana daha önce söylemeliydim ama söyleyemedim. Ben o gün adsız kahramana âşık olmuştum. Aşkım o kadar büyüktü ki adsız kahramana korkmadan başımı belaya soktum. Nasıl olsa benim adsız kahramanım yani sen gelip beni kurtarırdın. Kurtardın da İşte o zaman o çok istediğim soruyu sormuştun
Bense sanki evlenme teklif etmişsin gibi heyecanlanmıştım. O günü düşündüğümde hala heyecanlanırım. Hayatımın en güzel günlerinin başlangıcıydı çünkü Beraber geçirdiğimiz bir yıl kimilerine göre koskocamandı ama benim için kısacık bir süreydi oyetmedi bana sana doyamadım
Sen benim her zaman âşık olduğum istediğim yanında huzur bulduğum insandın Yetmedi be can özüm
Ya çıktığımız ilk günler o kadar heyecanlanıyordum ki seninle olmak o kadar çok mutlu ediyordu ki beni Seni gördüğüm son günde aynı heyecan vardı bende Seviyordum sen hem de çok seviyordum
ÖSS yi kazandığımdaysa hem büyük bir sevinç hem de senden uzak olacağım için bir burukluk hissetmiştim. Ağlamıştım. Yanıma gelmiş gözlerimi elinle silmiş. Beni sevdiğini ve evlenmek istediğini söylemiştin. Hiç düşünmeden evet demiştim Evet evet evet
o tatili de çok güzel geçirmiştik. Okulun ilk dönemi de iyiydi. Ama ya 2.dönem şimdi düşündüğümde okula gitmemeyi isterdim Ah hayır merak etme okula hala devam ediyorum Bedenim devam ediyor ama ruhum için aynı şeyi söylemem imkânsız
Seni seviyorum be can özüm Ama yine merak etme can özüm sana verdiğim o sözü tutuyor ve ağlamıyorum Ama kalbim söz dinlemiyor işte bir yıldır hep ağlıyor hep kan ağlıyor be can özüm
Nasıl bir girdaptayım bilemezsin can özüm O gün dünya başıma yıkılmıştı Hala da yıkık be can özüm
Bazı geceler resminle konuşuyorum. Bana seni seviyorum diyorsun. O zaman dünyalar benim oluyor Ama fazla sürmüyor bu mutluluğum Yıkılıyorum yeniden Yoksun biliyorum Ama kabullenemiyorum bunu Neden oyunbozanlık yaptın
Hatırlıyor musun ilk kavgamızı Ağlamaya başlamıştım hemen bitti ilişkimiz diye Yanıma gelmiş ve hiçbir şekilde ilişkimiz bitmeyecek demiştin Kocaman bir öpücük kondurmuştun alnıma Bende susmuştum. Aslında o gün de kandırmıştım seni Barışmak için böyle yapmıştım. aslında suçlu olan bendim ama özür dileyememiştim. şimdi diliyorum işte
Yaptığım herşey için özür dilerim beni affet lütfen Seni çok seviyorum
Affet ve ne olur dön artık can özüm
Ama dönmeyeceksin değil mi? Hayır dönmeyeceksin Sen artık hayalsin ve dönmeyeceksinnn Değil mi?
Sonuçta ikisinde de belli bir süre o duyguyu yaşıyorsun sonrasında yine kopkoyu bir yalnızlık düşünüyorum da insanlar neden mutlu olmak ister onu da anlayabilmiş değilim aslındaya da neden mutsuz olmak istemezler.sonuçta ikisinde belli bir süre sonra dayanılmaz bir boşluk hissi hakim olmuyor mu?evet oluyor
Düşünüyorum da ben seninle mutlu muydum?evet mutluydum her şey rüya gibiydi harikaydı.peki elime ne geçti kopkoyu bir yalnızlıktan başkaEvet mutlu oldum seninleama şimdiyse kopkoyu bir yalnızlığın içinde yaşamıma devam ettiriyorumyaşadığımız ayrılıkları veda olarak görme ayrılık olarak görme derdin.ben de görmedim.ama bu gidişin hem de bu temelli gidişin neydi söyler misin banaayrılık değil miydisöyle yar ayrılık değil miydi bu?...seni sevdim hem de çok ama sen gittin hem de beni hiç düşünmedenne beni düşündün ne de sevgimi
Artık mutlu olmak ya da olmamak benim için fark etmiyorben seni hayallerimde yaşamaya alışmışken mutlu olmak ya da olmamak o kadar da önemli değil sevdiğimsen mutlu ol yeter her şeyim.
Ansızın hayatıma girdin.Nereden geldiğini neden geldiğini hiç anlamadımBir anda girdin ruhuma ve kalbime kapıldım sana.Her konuşman ruhuma işlediYavaş yavaş aşkının ateşi yakmaya başladı ruhumu.Yüreğim dayanamaz hale geldiğinde sen gitmeye kalktın.Ruhumu ve yüreğimi bu ateşler içinde bıraktın.Alev alev yandı ruhum canım acıdı.Offf ne çok seviyordum oysa seniHer sözün kalbime ok gibi saplanırken canım bu denli acırken ben seni sevmekten hiç vazgeçmedim diye sayıkladım.Seni hala çok seviyorum ama olmadı karar senindi ve hiç bir şey geri çeviremezdi seni yolundan ben bile.
Gittin arkana bile bakmadan gittin ben hatıralarla mesajlarla ve senin ruhumda bıraktığın aşkınla kalakaldımSeni seviyorum demek istedim seni çok seviyorum kal orada gitme ya da dön Her şey için o kadar geç ki şimdi.Geri dönüşü olmayan bir yoldasın Gittiğin yol tek dönüşlü
Şu anda gözümden yaşlar süzülürken kulağımda lee ann rimes'in o romantik şarkısı ve ben yine oturmuş şarkı dinleyerek ruhumu kağıda döküyorumKalemim kırılmıştı kalemi elime almayacaktım öyle söylemiştim. Öyle karar vermiştim.Ama olmadı yapamadım yine caydım bu karardan
Sen orada mutlu bir uykudayken ben acılar içinde kıvranıyorum.Yine uyku yok bana acı içindeki bedenimin uykuya ihtiyacı neden olsun kiRuhum çok acıyor Ruhum seni çok özledi bebeğim deyişini kadınım deyişini evlen benimle demeni...Kısaca seni çok özledi...Oysa sen çok uzaklardasın...
Ben o gizli duygularımla yaşarım sen hiç merak etme beni Sırf senin için iyi olurum. Sırf senin için başarılı olurum.Sırf sana verdiğim o söz uğruna üstün olurum başarılı olurum...Ve sen benim yanımdan ayrılma hiç ayrılma hem de hiççç....
Seni seviyorum yüreğim... beşinci mevsimim... eylül bakışlım...
Olmasını istemediğin bir şey yaşadığında pişmanlık mı duyarsın yoksa sevinir misin diye sormuşlardı bir gün O gün bunun anlamını bilmediğimden-çünkü yaşamamıştım böyle bir şey her şey istediğim gibi olduğundan belki de-bir cevap verememiştim
Ama şimdi düşünüyorum da aslında pişmanlık duyuyorsun. Ama çok ama az duyuyorsun işte yeteri kadar. Daha sonra acı dolu günler başlıyor. Bazen ağlama krizleri Derken hayattan kopuyorsun Ama çevrendekileri üzmemek için de rol yapmaya başlıyorsun Çevrendekiler senin iyi olduğunu düşünsün istiyorsun ama o pişmanlık her an seni çevreliyor
Mutlu olamıyorsun. Ama mutluymuş gibi davranıyorsun Yalnızken ağlıyorsun. Yalnızken onu düşlüyorsun Onunla konuşuyor seni seviyorum diyorsun belki arada dön artık dayanamıyorum. Ama dönmüyor belki de dönemiyor
Sonuçta yalnız kalıyorsun. Onsuz kalıyorsun. Sonra kendinden çevredekilerden bir kaçmaya başlıyorsun. Onun hayaliyle yaşamayı daha çok istiyorsun. Kendini hayattan soyutluyorsun. Onu düşünmek onun hayaliyle konuşmak sana iyi gelmeye başlıyor. Ya da sen öyle sanıyorsun
Ama olmuyor işte Yavaş yavaş benliğini yitiriyorsun. O sende saplantı halini alıyor. Onun hayaliyle yatıyor onun hayaliyle kalkıyor. Onun hayaliyle konuşuyor onunla yemek yiyor onunla geziyorsun. Belki sen mutlu oluyorsun. Ama ruhun buna dayanmamaya başlıyor. Ruhunu kaybediyorsun sonra
Çevrendekiler bunun farkına vardığında çok geç oluyor. Sen bütün benliğini onun hayaliyle tüketmiş oluyorsun. Evet, sen mutlu oluyorsun. Ama aslında ruhun saplantılı bir ruha dönüşüyor
Aradan günler geçiyor. Her şeyi anlamaya başlıyorsun Ama ruhun bunu kabul etmiyor. Senin her şeyin o oluyor. Dedim ya ruhun saplantılı ruh oluyor. Kurtulmak istiyorsun ama yapamıyorsun. Çünkü çevrende eskiden var olan dostlarını bulamıyorsun. Ağlıyorsun sonra bol bol
Önce birkaç damla sonra bir yağmur seli Ağlıyorsun hem de çok fazla Yalnızlıklar içinde kalıyorsun. Ve iyileşmek için çabalıyorsun. Senin iyi olma çabalarını fark eden dostların yine yanına gelmeye ve iyi olmana yardım ederler. Gün geçtikçe iyi olursun Ama içinde ki pişmanlık hiç geçmez. Keşke yaşanmasaydı keşke olmasaydı dersin
Günler sonra tekrar âşık olursun. Ama bu sefer geçen olan şeylerin olmamasına dikkat edersin Ne de olsa ders almışsındır
Sende beni özledinmi
Benim seni özlediğim kadar
Ellerim ellerini
Gözlerim gözlerini
Kalbim diğer yarısını
Gülüşüm gülüşünü
Bakışım bakışlarını
Dudaklarım seni seviyorum demeyi
Günaydın aşkım demeyi
Ve en önemlisi benim olduğun her anı herdakikayı
Özledi bu beden
Ama bir tek şeyi hiç özlemedim
Hatta lanetle andım o günü
İşte o gün den sonra 365. gün buğün
Beni terkedip bi başına koyuşunun 365. günü buğün
Beni yarım bırakıp gittiğin günün 365. günü buğün
Ve beni terkettin gün buğün
işte o günü bir tek özlemiyorum
Ve nefretle anıyorum...
Evet besbelli sen özlememişsin beni
Özleseydin ben şu an bu şiiri değil
Seni sevdiğimi arar söylerdim sana defalarca
Bu fırsatı bana vermediğin için çok teşekkürler, nefretle teşekkürler.
Gerçekten dediğin gibi sen beni haketmiyosun...
Sen bu mükemmel yüreği haketmiyosun...
İşte hep senin bu söyleminle avutuyorum kendimi...
Ve kan ağlayan yüreğimi..
Onu susturmak zor çok zor
Gözlerim ağlamıyor artık ama
Kalbim inan 365 gündür ağlıyor...
Hiç susmaksızın...
Ve hiç bıkmaksızın..
Susmuyor o da özlemiş arkadaşını diğer yarısını can yoldaşını dostunu...
Nolur ben benden geçtim
Bari onlara yapma bu ihaneti...
Sana iki mektup yazdım
3. mektubu yazmak için seni bekliyorum
Çünkü söz verdim tanrıya senin döndüğün gün yazıcam 3. mektubu
Odamda bi köşe hazırladım sana
1.mektub ve 2. mektubu astım ve bir boş köşe 3. mektubu özlemle bekleyen ve
benim ellerim kadar soğuk, elemle bekleyen duvar...
yani anlayacağın aşkım herkes seni özledin...
dön artık!!!!
Ama biliyorum dönemezsin dönmek istesende dönemezsin oysa ne güzel günlerdi yaşadıklarımız oysa ne kadar muhteşemdi herşey bırakıp gittin ve artık istesende dönemezsin....