Gözlerimi kapasam açtığımda
Tüm bunlar rüya olsa
Olur mu acaba
Hasretiyle tutuştuğum mutluluk
Bulur mu beni bilmem
Yoksa hep serap olarak mı
Kalır bilinmez
Gece gündüz esir mi kalıcam bu özlemlere
İntizarım sana en vefasız!
Beni çölde açmak için
Bir damla suya hasret kalan
Gonca gül gibi ortada bıraktın
Benim can suyum sen! Sen değil çocuklarım!..
Dilerim yaradandan;
koklamak isteğin gülü bulamazsın.
Hangi güle gitsen can sularından
Bırak kana kana içmek
Bir damla bile nasip olmasın.
Açılmamış gonca iken sen de açıp
Yapraklarımı tek tek döktüğüm gülün dibinde ararsın
Can pınarını
Yazık! Hayatım senin o vefasız avuçlarının arasından
Damla damla kayıp gitti.
Her damla da sana olan hislerim
En önemli benliğimde yok oldu.
SEN VARYA SEN
NE DUAMSIN NE BEDDUAM!!!
Kendi benliğinde yok olmak
İşte sen onu tadasın
Kapımda toz yağan yağmurda
Kayan toprak
Kökleri açıkta kalan ağaç gibi
Kanadı kırılan kuş
Anasından ayrılan ceylan gibi aciz
Tüm tehlikelere açık kal da gör!
Neyleyim gülsüz dikeni
Tuttuğu eli kanatan dikenin
Koklayacak gülü yoksa
Ha elimde durmuş
Ha tenimden uzak.
Tenime değen tenin başka teni tanımasın
Verdiğin sözler hep yalanmış
Düzelir diye bekledim ama boşaymış!
Sitemim sana gönlün huzurlu
Yüzün gülüyor mu?
Hiç üzülme gelecek planladığın gün
Çok isterdim benim dilediğin iyi dilekleri
Ben de sana dileyeyim
Üzgünüm yapamam
Yürek çırpınışlar içinde
SON DEMLERİNDE!...