MAVİ seçtik umutlarımızı gökyüzü gibi her baktığımızda yerinde olsun
maviye leke değmesin umut hiç bitmesin diye taa uzaklara bıraktık ...ama aslında yüreğe taşıdık
içimiz sıcak olsun sıcak olan yürekten soğuk sözler dökülmesin diye ...bakan kişiye maviyi sunalım diye ...
sevdayı toz pembe yerine tozlu yaşadık belkı ama pembesini yitirdiğimizden bu eksiklik yoksa yürek maviyi taşımasını bildiği gibi sevdayı taşımayı da bildi... karalar uğradı tabi ki gerektiğinde mücadelenin adı olduk ayağa kalktıkhayata
baktık hayatın baktığı gibi ...her batan gün diğer gün yenilenmiyormu ..kapanan bir kapı yerine başka kapılar yok muydu her zaman?? ..ee zaten bizim derdimiz umut değilmiydi hayat her tekrarladığı şeyde bile bize bunu sunuyor ..
Doğan her sabahın güneşi umudumuza doğuyor yani ......
her batan gün diğer gün yenilenmiyormu ..kapanan bir kapı yerine başka kapılar yok muydu her zaman?? ..ee zaten bizim derdimiz umut değilmiydi hayat her tekrarladığı şeyde bile bize bunu sunuyor ..
güzelmiş ..
Dönüşü olmayan yollar damıyım?
Ardıma baktığımda kırık umutlarım cevapsız sorularım mı var?
Canımın acısı peki o dönmeyecek olduğum yollarda geçecek mi?
Acımdan akmayan gözyaşlarım hasretimden mi akacaktı?
Ben böylemi olmalıydım?
Gururlu dik başım yere mi düşecekti?
Gururum böyle ayaklar altında paramparça mı olacaktı?
Ellerim böyle yana çaresizce düşecek miydi. Ömrümden giden günleri tutamayacaklar mıydı?
Gözlerim bu adaletsiz hayata karşı yenilecek miydi. Hiç durmayacak mıydı yaşı?
Kalbim gitmesi gerekeni yolcu edemeyecek miydi. Kabul edecek miydi başına gelenleri?
Saatlerim böyle insafsızca çalacaklar mıydı ömrümden?
Hep geçecek miydi zaman?