Yamaç Paraşütü

Son güncelleme: 23.09.2008 19:07
  • Yamaç paraşütü, birkaç yenilikçi havacı tarafından 1980'li yılların başlarında serbest
    paraşütlerle yamaçlardan koşarak kalkmalarıyla başlamış oldu. Zamanla
    paraşütlerin aerodinamik yapılarının gelişmesiyle birlikte performansları da
    arttı ve serbest paraşütlerden ayrılarak, planör, yelken kanat gibi amacı uçuş
    olan bir alet haline geldi.

    Günümüzde pilotların da tecrübesine bağlı olarak, yamaç paraşütü ile küçük
    tepelerden kalkılıp, yüzlerce metre yukarılara çıkılabilmekte ve saatlerce
    havada kalıp kilometrelerce uzaklara uçulabilmektedir.

    Katlandığında bir sırt çantasına sığacak kadar küçülebilmesi ve ağırlığının da
    çok az olması bazı dağcıların ilgisini çekmiştir ve dağların zirvelerinden yamaç
    paraşütüyle uçarak inenler vardır.

    Türkiye'de yamaç paraşütçülüğü hızla gelişmektedir ve ülkemiz uçuşa çok
    elverişli noktalara sahiptir. Hemen her şehrimiz civarında uçuşa uygun bölgeler
    bulunabilir. Burada özellikle, Türkiye'nin ve dünyanın en iyi uçuş noktası
    sayılabilecek Ölüdeniz e sahip olduğumuzu belirtmek lazım. Ayrıca Antalya-Kaş,
    Denizli, Isparta, Erzincan, Eskişehir, Erzurum, İzmir, Bolu, Akşehir uçuşa
    elverişli diğer şehirlerimizden bazılarıdır.noimage

    Yamaç paraşütünü diğer hava araçlarıyla kıyaslarsak öğrenmesi en kolay olanıdır.
    Belli sağlık koşulları içerisinde hemen herkes yapabilir. Bunun için ülkemizde
    başvurabileceğiniz birçok kulüp, dernek, kurs, şahıs, şirket, vs. vardır.
    Ülkemizde bu sporun eğitimini veren ve yapan yaklaşık 40 civarı üniversite
    kulübü vardır. Tabi üniversite kulüplerinin bir çoğunun kendi üniversite
    öğrencisi haricinde öğrenci kabul etmediği bilinmektedir. Yamaç paraşütünün
    pahalı bir spor olduğu bilinen bir gerçektir. Kullanılan malzemeler Türkiye de
    üretilmemektedir ve maliyeti oldukça fazladır. Bu yüzden üniversite kulüplerinde
    eğitim alan öğrencilerin maddi açıdan büyük avantajları vardır. Fakat bu noktada
    seçim yapmadan önce oldukça hassas davranmak gerekir. Pilotaj hatalarında ve
    bunun doğurduğu sonuçlarda alınan eğitimin büyük paya sahip olduğu asla
    unutulmamalıdır. Eğitimin güvenilir eğitmenler tarafından ve güvenli
    malzemelerle yapılması gerektiği unutulmamalıdır. Yamaç paraşütü medya
    tarafından ne kadarda tehlikeli olarak gösterilse bile aslında kurallarına
    uyulduğu ve ciddi bir eğitim alındığında sanıldığı gibi tehlikeli olmadığı
    görülmektedir.

    Birazda bu sporda kullanılan malzemelerden bahsedelim.

    Bu sporu yaparken kullanacağımız alete yamaç paraşütü, parapente (Fransızca),
    paraglider(İngilizce) gibi isimler verilir.

    noimageYamaç paraşütünün bez kısmına kanopi, kanat veya kubbe
    adı verilir. Yamaç paraşütünde kullanılan malzemeler teknolojinin gelişmesiyle
    artık yüksek kaliteli ve güvenilir malzemeler haline gelmiştir. Yeni kanopiler
    dacron polyesterden dikilirler ve yırtılması çok zordur. Yırtılsa bile özel
    dikişi ile yırtığın büyümesi engellenmektedir.

    Oturulan kısmına ise harness denir ve uzun uçuşlarda kullanılan harnesslerde birde yedek
    paraşüt mevcutturnoimage. Yedek paraşüt mevcut paraşütün bir sorundan kullanım dışı
    kalması halinde açılır ve güvenli bir şekilde inişe yardımcı olur. Bahsettiğimiz
    pilot harnesslerde sırt ve yan korumalar bulunmaktadır. Eğitimlerde ise basic
    harness denilen harnessler tercih edilmektedir. Yüksek irtifa uçuşları mutlaka
    pilot harnessler ile yaptırılır.

    Yamaç paraşütünde kullanılan iplerin bir tanesi 130 kg çekere sahip iplerdir ve
    yamaç paraşütünde onlarca ip vardır.Su geçirmez ve çok hafiftirler.İplerin bağlı
    olduğu vidaların çekeri ise 410 kg dır. Kolonların bağlandığı kolonların çekeri
    ise çok daha fazladır.

    noimageDiğer bir temel malzeme ise kask tır ve bunun yanında variometre, rüzgar ölçer,
    uçuş tulumu, uçuş botu ise kullanılan diğer malzemeler arasında yer alır.

    Yamaç paraşütünde sağ ve sol olmak üzere iki fren bulunmaktadır ve bu sayede
    istediğimiz yere çok yumuşak iniş yapma imkanımız bulunmaktadır. Yani çoğu
    insanın düşündüğü gibi yamaç paraşütü rüzgar nereye eserse oraya değil, siz
    nereye isterseniz oraya gider.


    noimagenoimagenoimagenoimage

    Yamaç paraşütünde yanlış bilinen bazı durumlar vardır. Kazaların sebebi ters rüzgar
    değildir ve böyle bir durum yoktur. Rüzgar kalkış ve inişte tam karşıdan esecek
    şekilde kanadımız serilir. Kalkış yaptıktan sonra rüzgarın esme yönü önemli
    değildir. Kazaların çok büyük oranı olumsuz hava koşulları veya akrobasi
    gösterilerinde kazalar olmaktadır. İyi eğitim almış bir pilot havayı tanır ve
    uygun olmayan şartlarda uçuş gerçekleştirmez. Eğitimin büyük önemi vardır ve çok
    ciddiye alınmalıdır. Kesinlikle kendi başına öğrenebilinecek bir spor değildir.
    Kullanılan malzemeler dahi eğitim, orta seviye, ileri seviye olarak
    değişmektedir. Diğer bir konu ise yamaç paraşütünde "atlama" terimi kullanılmaz
    bunu yerine " kalkış " terimini kullanırız. Yamaç paraşütünde kalkış yapılır
    serbest paraşütte ise atlama. Serbest paraşütte " düşüş " vardır, yamaç
    paraşütünde ise " süzülüş " , buda serbest ve yamaç paraşütü arasından basit
    farklardır.

    noimageYamaç paraşütünde çift kişilik paraşütler vardır ve
    buna " tandem" denir. Başta ölüdeniz olmak üzere tecrübeli pilotlar eşliğinde
    yolcular ücret karşılığı bu zevki tadabilmektedirler. Yolcunun tek yapması
    gereken kalmış esnasında birkaç adım atarak koşmaktır.



    Yamaç paraşütü eğitimi önce teorik eğitimle başlar. Teorik eğitimde; malzeme
    bilgisi, aerodinamik, uçuş tekniği, makro ve mikro meteoroloji anlatılan bazı
    konulardır.

    Teorik eğitim sonrası öğrenciler yer eğitimine geçerler. Yer eğitiminin maksadı
    öğrencilere yerde paraşütle olan reflekslerinin gelişmesini sağlamak ve temel
    hareketleri öğrenmektir. Öğrencinin durumuna göre 1-3 gün arası sürer. Yer
    eğitimini bitiren öğrenci önce 30-40 metre yükseklikteki tepelerden 20-30 civarı
    başlangıç uçuşu gerçekleştirir. Bu uçuşlar çok kısa süreli olup öğrencinin
    tecrübesinin arttırılması ve hareketlerin (dönüşler, kalkış, iniş vb.)
    öğretilmesi amaçlanır. Daha sonra gitgide yükselerek eğitim sürdürülür.
    Başlangıç eğitimi biten öğrenci artık yüksek irtifa eğitimine hazır hale gelir.
    Bu eğitim süreci öğrencinin becerisi ve hava koşullarına da bağlı olarak sürer.
    Başlangıç eğitimi tüm koşullar uygunsa ortalama 5-10 gün arası sürer. Yer
    eğitiminden sonra birkaç ay sürecek olan başlangıç eğitimi devam eder. Yer
    eğitimi ve başlangıç eğitimi genelde biraz yorucu geçer. Fakat ayağınız yerden
    kesildiği ilk andan itibaren her şeyi unutur gökyüzünün ve uçmanın keyfini,
    özgürlüğün tadını çıkarırsınız.

    Nede olsa özgürlük rüzgar da saklı...

#23.09.2008 19:07 0 0 0