Evet yalnızım. Bir sonbahar akşamı çekip gittin. Gittin arkandan benimle beraber tüm şehir ağladı. Yağmurlar dinmiyor. Özlem bitmiyor. Ama sen dönmüyorsun.
Gittin ve ağaçlarla beraber bende yaprak döktüm. Her düşen yaprak savruldu rüzgarda. Uzaklara dalar oldum. Gözüm hep yollarda. Hep bir gelecek birisi var gibi, öylece bekledim. Bekledim ve gelmedin.
Peki ya sen ne yapıyorsun şimdi. Mutlumusun ? Düşünüyormusun beni. Aklına geliyormuyum. Gelince bir hüzün kaplıyor mu içini ? Gözyaşlarımı hissediyor, haykırışlarımı duyuyormusun.
Hani söz vermiştik kendimize. Bu dünyanın bizi değiştiremiyeceği sözünü. Evet değişmedi. Sana olan sevgim değişmedi. Sözümü tuttum. Ama sen çekip gittin. Gittin ve arkana bakmadan...