Bir "parçam" vardı aynı ben gibi
Bir kalbim vardı camdandı sanki
İnsanı en çok en sevdiği acıtırmış ya hani
En çok sevdiğim incitirken beni
ParçaLandım
ve herbir parçamı
ayrı yere bıraktım
önce sawruLdum yok oLdum
sonra dinLendim duruLdum
ve her qiden parçam yerine
yenisini doqurdum
ve şimdi !
Unutmalıyım Seni Diyorum;
Her Sabah Uyandıqımda
Sonra qecenin Yalnızlıqında Farkediyorum
Her qün oLduqu qibi Buqün de akLımdan Hiç
! ! ÇıK—Ma—MıŞ—SıN ! !
Anlamını yitirmiş bir cümleyim ben
Toparlanıyor yeni kelimeler
Kime ait olduğunu bilmiyor
Rüzgarlara bıraktığım deli kader
KayboLsam- sakLansam da ben
İsimsiz sokakLardaa
Unutsam tüm masaLLarı
Karışsam meydanLara
" Sözler toz pempeydi
Susmalar uçuk mavi "
Gözümü kapattığımda,
"Beni kimse göremez!"
Diyen küçük bir kızım
Kanatlarımı kaldırdım rafa
İyiliklerimi koydum bi kenara
Artık bende sizdenim
Artık bnde bi caniyim