Ufkumda bulutlar kümelerken kara bahtim,
Ben her gönül ufkunda dogan sabahtim.
Devran herkese taslarla zehir sundu da birden
Ben herkese bir nese yarattim o zehirden.
Bir köprü kurup, zulmetin ardinda, seherle,
Bildim gülüp eglenmeyi ömrümce kederle.
Alnimdaki her çizgi beyaz bir gece saklar,
Bir baska safaktir saçimin gördügü aklar.
Farkim ne, emel kaynagi bir körpe çocuktan,
Madem ki henüz gelmedi son yolcum ufuktan?
Ömrümce neden yillari zincir gibi çektim,
Madem ki bir ask ugruna can vermeyecektim?
Bir müjde tasir her gün uzaktan bana rüzgar;
Elbet gelecek, gelmedi, bir bekledigim var!
Son bekledigim gelmeden, ölsem de yüzünde,
Devran bulacak yar ile agyari hüzünde.
Ismim gezecek pembe dudaklarda elemle,
Gözler dolacak bir çocuk ölmüs gibi nemle,
Bir günde dogup can veren altin kelebekler,
Bizden daha genç bir sair öldü diyecekler!
Ismim gezecek pembe dudaklarda elemle,
Gözler dolacak bir çocuk ölmüs gibi nemle,
Bir günde dogup can veren altin kelebekler,
Bizden daha genç bir sair öldü diyecekler!