Engellinin anksiyetesi

Son güncelleme: 21.03.2009 23:17
  • Engellinin anksiyetesi

    Kalabalıklar arasından,
    belli, belirsiz,
    inip kalkan,
    tutarsız bir gölge,
    belirginleşiyor,yaklaştıkça;
    bakışları:
    tüm insanlığımızı,
    ayaklar altına alıyor.
    kalp atışlarıyla, nefesi
    pimi çekilmiş bir bomba.
    yüzünden akan terler
    alıp götürüyor,
    tüm sevaplarımızı.
    -
    Pos bıyıklı,
    kaba bir ses:
    'Sıranı bekle hemşerim...'
    kalabalıktan,
    çıt yok...
    oysa,
    günün ilk ışıkları
    gülümsemişti ona,
    her zamankinden
    daha iyimser olacak,
    daha çok,sarılacaktı
    hayata...
    insanlara dair,
    iyi şeyler düşünüp
    daha güçlü olacaktı,
    karısına ve çocuklarına,
    bir tutam umut vaadediyordu,
    ardına bakarken...
    -
    Bedenini,
    daha fazla taşıyamıyor,
    incecik bacakları
    çekiliyor
    yığınların arasından
    çekilirken düşürüyor
    koltuk değneklerini
    ve tüm yarınlarını
    sonra,
    arka tarafta
    ıssız bir yerde
    çıkarıyor, sigarasını
    kendisine
    tüm kalabalıklardan
    daha yakın...
    alırken bir nefes
    göz pınarlarından
    iki damla yaş...
    yanına yaklaşıyor,
    küçük bir çocuk:
    'Amca bunlar ne? '
    'Onlar,
    bütün dünyanın
    koltuk değnekleri...'
    ...Alinti .....Öşür
#21.03.2009 23:17 0 0 0