Karanlıklarda Kal...

Son güncelleme: 11.06.2005 13:44
  • Deniz gözlüm, iki yüzlüm, sevgi özlüm
    Pırıl pırıl bir ruhtun,dünyamı aydınlatan
    Sevginle beni yeni baştan yaratan
    Sabah güneşi gibi doğdun içimde
    Renklerin en güzelini gördüm gözlerinde
    En dayanılmazını yaşadım
    Çözüldüm, eridim ışığında
    Sana karıştım
    Tenim teninde var oldu
    Dudaklarım, dudaklarında can buldu
    Özlemini çektiğim
    her şeyi buldum sende
    Uykum oldun, rüyam oldun
    Ruhumu aydınlatan
    Yatağım, yastığım, yorganım oldun
    bedenimi saran...
    Peynirim, ekmeğim oldun,
    Karnımı doyuran
    İçecek suyum,
    Yangınıma çare bulan
    Sigaram oldun duman duman
    Nefesim oldun, ciğerlerime dolan
    Kanım oldun, damarlarımda dolaşan
    Canım oldun, canıma can katan
    Ve sonra kayboldun ardına bakmadan...
    Acıların en amansızını yaşadım yokluğunda
    Paramparça oldum binlerce kez
    Yok oluşları yaşadım varlığımda
    Sevgiden çok sevgisizliği yaşadım
    Sensizliği yaşadım
    Bütün pencereler kapandı, ışıklar söndü
    Çok uzun bir süre karanlıklarda kaldım...
    Ve zamanla karanlığa bağlandım
    Şimdi ne zaman bir ışık görsem
    Önce gözlerim yanar, sonra yüreğim sızlar
    Alın, Sizin olsun bütün ışıklar
    Gerçek sevgi, karanlıkta var...
    Bana sevmeyi öğrettin
    Sen de karanlıklarda kal...
#30.05.2005 21:55 0 0 0
  • eLLerine yüreine saqLık
#31.05.2005 11:16 0 0 0
  • ellerine sağlık
#31.05.2005 14:02 0 0 0
  • ellerine emeğine sağlık arkadaşım, harika şiir...
#31.05.2005 14:11 0 0 0
  • yüreğine sağlık çok güzeldi
#31.05.2005 16:18 0 0 0
  • paylaşım için saol
#31.05.2005 18:25 0 0 0
  • harikaydı
#31.05.2005 23:44 0 0 0
  • yüregine saglik...
#01.06.2005 02:02 0 0 0
  • ELLerine emeqine saqLık arkada$ım
#11.06.2005 13:44 0 0 0