Ramiz Rovshen Şiirleri
Son güncelleme: 09.03.2010 23:15
-
Ramiz Rovshen - Ramiz Rovshen Şiirleri
QARA PALTARLI QADIN
Kishiler bir olmur atam balasi
Qorxagi var,igidi var,
Amma her kishinin olenden sonra
Qebri ustde aglamaga
Bir qara paltarli gozel bir qadina umidi var.
Sen olende kim olacaq gozlerini baglayan ?
Qardashmi olacaq,yadmi olacaq ?
Bu dunyada belke sene en cox aglayan,
En cox aglatdigin qadin olacaq ?!
Goz yashlari yuduqca bash dashini,
Qebrinde qurcalanib,deyeceksen:ilahi
Iller boyu aglatdigim bu qadin
Goren nece saxlayibdi bu qeder goz yashini ?!
Birce kere ne sacini oxshamisham,
Ne gozunu silmishem.
Gozlerime batir indi saclarinin her deni,
Iller boyu bu qadina men axi dert vermishem,
Indi goren,niye cekir derdimi ?
Bu qadin bash dashimi opub,sigallamaqdansa
Yumruguyla doyse-doyse yaxshidir.
Qebrimin ustunde aglamaqdansa
Meni soyse, yaxshidir.
Yeri-yeri,qara paltarli qadin,
Kiri-kiri,qara paltarli qadin.
Bu qebir de min qebirden biridi
Bash dashimi besdi basdin bagrina,
Butun mene aglayanlar kiridi,
Sen de kiri, qebrim damir, aglama.
-
Ne var Allahdan yuxarı?
Ne var qebirden aşağı?
Çekdiyim ahdan yuxarı?
Bildiyim sirden aşağı?
Niye günün gündüzünde
Quşlar azır göy üzünde?
Göz yaşları quş gözünden
Tökülür den-den aşağı.
Deme, biz ki quş deyilik,
Allaha tanış deyilik
Ruhum, dur, yığış, gedirik,
Sen yuxarı, men aşağı
-
Durub göy üzüne daş atan oğlan,
göy üzü daş saxlamaz.
Oğul bele baş saxlamaz, atam balası,
Kim qırxıb başını,
salıb bu köke?
Şalvarın, penceyin özünden yeke,
Baxırsan, göy üzü gözünden yeke;
durub göy üzüne daş atan oğlan.
Hele ki, başına-gözüne qıymaz,
atdığın daşları saxlar göy üzü.
Atdığın daşları tutub elinde,
seni iller boyu yoxlar göy üzü.
Qırxıq başın tüklenince,
O dumduru gözlerin
Bulanınca, çirklenince,
atdığın daşları saxlar göy üzü.
Yediyinden yeyersen,
Geydiyinden geyersen,
böyüyersen, böyüyersen, atam balası.
Gözlerin böyüyer sen böyüdükce,
gözünde yaş böyüyer.
Ellerin böyüyer sen böyüdükce,
gözünde yaş böyüdükce,
göy üzünde
atdığın daş böyüyer.
Baxt gülse üzüne bu yer üzünde,
ölümün lengiyib gecike bilse,
O daşdan özüne bu yer üzünde
hasar çeke bilsen,
ev tike bilsen,
Bir göy qurşağı tek ömrün uzansa,
baxtına her cüre rengden düşecek.
Bir gün bu dünyada qebrin qazılsa
Belke de, başdaşın göyden düşecek.
...Durub göy üzüne daş atan oğlan,
göy üzü daş saxlamaz...
-
Yene bu sheherde uz-uze geldik,
Neyleyek, bashqa bir sheherimiz yox.
Belke de biz xosbext ola bilerdik,
Belke de xosbextdik, xeberimiz yox.
Aradan ne qeder il kecib goren?
Taniya bilmedim,meni bagisla.
Men ele bilirdim sensiz olerem,
Men sensiz olmedim,meni bagisla.
Olmedim deyirem, ne bilim axi,
Belke de men sensiz olmusem ele.
Qebirsiz,kefensiz olmusem ele.
Belke de biz onda ayrilmasaydiq
Ne sen indikiydin,ne men indiki...
ayrildiq...
Seytani guldurduk onda
Bu ilin,bu ayin,bu gunundeki,
Ele bu kucenin bu tinindeki,-
Seni de,meni de oldurduk onda.
-
Yavaş-yavaş sevdim seni,
Her gün bir az da sevdim.
En çox bu qış sevdim seni,
Qarda, ayazda sevdim.
Gör bir ne tez isinişdik
Havalar soyuyanda.
Adamlar qalın geyinib,
Ağaclar soyunanda.
Qar altından baş qaldıran
Çiçektek sevdim seni.
İstisine qızındığım
Ocaqtek sevdim seni.
Hele bu cür sevmemişdim
Ömrüm boyu heç kimi.
Seni sevdim qar üstünde
Yem axtaran quş kimi.
Qorxa-qorxa bu sübh çağı
Ne baxırsan göye sen?
Deyirsen ki, güneş çıxıb,
Qar eriyir deyesen
-
Bulud kimi ölmek -
bir yaz yağışında.
Ümid kimi ölmek -
bir qız baxışında.
Bir yel qanadında
yarpaq kimi ölmek.
Bir qebir altında
torpaq kimi ölmek.
Bir gül kimi ölmek -
bir güldan içinde.
Bülbül kimi ölmek -
bir hicran içinde.
Bir ses kimi ölmek -
bir kar qulağında.
Bir söz kimi ölmek -
bir lal dodağında.
Günden-güne ölmek,
Döne-döne ölmek,
Öldükce dirilmek,
Sonra yene ölmek
-
Qefil gun dogsa bir gece,
Dunya dumag ishiqlansa;
Sheher-sheher,kuçe-kuçe,
Otaq-otaq ishiqlansa,
Gorerik kimlerin eli
kimlerin cibinden çixir.
Kimler eyile-eyile
kimlerin evinden çixir.
Qefil gun dogsa bir gece,
Min-min gizli gunah gorsek,
Ustunu orte bilmese,
Bu dunyani çilpaq gorsek,
Bashimiza hava geler,
aglimiz çashar belke de.
Hami birden bash goturub
dunyadan qaçar belke de.
Bu dunyada bes kim qalar,
Kim boyuder ushaqlari?!
...Ne yaxhsi ki, bu dunyamiz
Yavash-yavash ishiqlanir...
-
Yene bu şeherde üz üze geldik
Neyleyek,ayrıca şeherimiz yox.
Belke de ,biz xoşbext ola bilerdik,
Belke de ,xoşbextik,
xeberimiz yox.
Aradan ne qeder il keçib gören-
Tanıya bilmedim,
meni bağışla.
Men ele bilirdim sensiz ölerem
Men sensiz ölmedim,
meni bağışla!
"ölmedim" deyirem,
ne bilim axı,-
Belke de men sensiz olmushem ele,
Qebirsiz -kefensiz ölmüşem ele.
Belke de . biz onda ayrilmasaydıq,
Ne men indikiydim,
ne sen indiki,-
Ayrıldıq ,şeytanı güldürdük onda;
Bu ilin,
Bu ayın,
bu günündeki,
Ele bu küçenin bu tinindeki
meni de ,seni de öldürdük onda.
Sağımız,solumuz adamla dolu
Qol-qola kişiler,qadınlar keçir
Özünden xebersiz,ömründe min yol
Özünü öldüren adamlar keçir
Keçir öz qanına batan adamlar
Bir de ki,qan hanı,qan axı yoxdu
Hamı günahkardı dünyada amma,
Dünyada heç kesin günahı yoxdu
Bizsiz yazımışdı bu tale,bu baxt
Sapanddan atılan bir cüt daşıq biz
Belke bu dünyada 10-15 il yox
Min il bundan qabaq ayrılmışıq biz
Halal yolumuzu deyişib nese
Çasmışıq,biz özge yoldan getmişik
Belke bu dünyada sehv düşüb nese
Min illik bir sehve qurban getmişik
Deyişib yerini belke qış,bahar
Qarışıb dünyanın şeheri,kendi
Belke öz betninde ögey analar
Öge balaları gezdirir indi
Ömrüm başdan-başa yalandı belke
Taleyim beleymiş doğrudan ele
O yoldan öten qız anamdı belke
Belke de oğlumdu o oğlan ele
Bu yalan ömrümde gören sen nesen
Belke heç sevgilim deyilsen menim
Anamsan,bacımsan,nenemsen,nesen
Birce Allah bilir neyimsen menim
Bizi kim addadar bu ayrılıqdan
Çatmaz dadımıza ne yol,ne körpü
Ölüsen,dirisen,her nesen dayan
Dayan heç olmasa elinden öpüm
Deyirsen:ölüyem,ölünü öpme
Elimin içinde soyuyur elin
Deyirsen:"sen Allah elimi öpme
Elimden deyesen qan iyi gelir"
-
Şirin şirin yuxudaydıq
Bir zalım oyatdı bizi
Anaların qucağından
Bu dünyaya atdı bizi
Düşdük yolların ağına
Baxtımızın sorağına
Qatdı bizi qabağına
Elinde oynatdı bizi
Biz ki yol nedi bilmezdik
Biz ki öl nedi bilmezdik
Bilsek dünyaya gelmezdik
Analar aldatdı bizi
-
Qezeb oyuncağı,sevgi savaşı
Sessiz qelebenin bic gülüşleri
Bir qız gözlerinin son yalvarışı
Bir qız dodağının ilk öpüşler
Bir"körpe xanımın" gelinciyinden
Qırılan düymeler yolların üste
En uzaq illerin yellenceyinden
Yıxılıb düşersen qollarım üste
Köhne mehebbetler,kğhne nağıllar
Sıyrılar illerin dumanlarından
Batmış gemilertek üze çıxarlar
Qelbimin en uzaq limanlarında
Uzaq limanların işığı sönse
En uzaq limandan qayıdan menem
Dünyanın en gözel gemisi sensen
Dünyada en igid kapitan menem
Gemiler el eder bayraqlarıyla
Dalğalı suları hamarlayarlar
İşıqlar yuxuda barmaqlarıyla
Denizin saçını tumarlayarlar
Gecenin sonuncu duracağında
Bu decel görüşün son anında biz
Yne eayrılarıq seher çağında
Köhne mehebbetler limanında biz
Üfüqler bulanar güneş balına
Deniz de yalayar dodaqlarını
Yeyer aclığından hesret-balina
Xırdaca xatire balıqlarını
Iter mehebbetler limanı sonra
Tilsimler qırılar,ovsunlar düşer
İndi dalğalara atılan tora
Yosunlar ilişer,yosunlar düşer
Son ümid yellener sınıq eliyle
Tezeden görüşmek gümanı ağlar
Qağayı diliyle,balıq diliyle
Köhne mehebbetler limanı ağlar
-
Bir quş var göy üzünde
ulduzların qohumu
Her gece qanadıyla
yelpikleyir yuxumu
Bir tenha yalquzaq da
her gün girir yuxuma
Deyir:-Qan qardaşınam
sen menden qorxma,qorxma
Bir ilan da yuxuma
gelib girir gizlice
Gördüyüm yuxuları
bir-bir yozur her gece
Deyir:-Oyan yazıqsan
qaç,bu evden uzaq ol
Ya bir quş ol,ya ilan
ya da ki yalquzaq ol
-
Sənə bir daş atar yerindən duran,
Səni sevdiklərin daş-qalaq eylər.
Bir əlində daş var, birində Quran,
Daş atan bilirmi nə günah eylər?!
Silərsən gözündən axan yaşları,
Öpüb-əzizlərsən sən o daşları.
Deyərsən: "Sağ olun, Qan qardaşlarım,
Məni təzə daşa kim qonaq eylər?!"
Hər daş özü boyda köz olub yanar,
Cana damğa kimi basılıb yanar,
Qanlı yaraların qızarıb yanar,
Səni başdan-başa çılçıraq eylər.
Bircə tilsimin var, sevgi tilsimi,
Kim qırar Tanrıya bağlı bir simi?!
Tanrı Tanrıdırsa öz Elçisini,
Min bir daş altında yenə sağ eylər.
Sən dözərsən ağrısına,
Daş dözməz, daş haray eylər.
O daşlardan Tanrı sənə
Bir ev tikər, saray eylər.
- Ramiz Rovshen Şiirleri Konusuna Benzer Konular
- Atatürk Siirleri 30.03.2004
- Bilinçalti Siirleri-15 20.05.2004
- Dursun ali erzincanlı resimli şiirleri 21.03.2009
- şİİRLERİM..... 01.08.2004
- SIIRLERIM 06.08.2004