Bıçkın Delikanlı
Son güncelleme:
-
Bıçkın Delikanlı Öyküsü - Derin Duygular - Tülay Bilgin - Duygu Seli - Yaşam Hikayeleri - Öykü
Bir zamanlar İstanbul'un bıçkın bir delikanlısı varmış.Arabasıyla Aksaray'a taş çekermiş.
Bu bıçkın delikanlı yapar eder haline gülermiş.
Ayakları yere sağlam basmazmış.
Aksaray'lı bu bıçkın delikanlının başına bir olay gelse kader talih der kızarmış.
Oysa aslında ne talih nede kader, yaptıklarını çekermiş.
Bir gün hayatın içinde tökezleyince kadere sövecek olmuş.
Bir melek belirmiş. Kendi taşıdığı taş, arabasının tekerine düşüvermiş......
Oysa acılarını hayata yükler, kader haline gülsün dermiş.
Kalbinden geçen, dilinden düşen, duaların da bed bed konuşan bıçkın delikanlı yüreğine bir türlü söz geçiremezmiş.Bir gün çok canı yanmış.
Yüreği (ona) söz geçirmiş.Tövbeler etmiş.
Aksaray Aksaray
Yüküm çok ağır
Arabam çekmez bu taşı
Ben oldum dört tekerden
Aksay geçti benden
Bu yolları ezbere bilirim
Rüzgar kesmez Hızımı
Taşları yıktım denize
Ben vazgeçtim bu işten
Kim çekerse çeksin bu taşları
Yüreğime ferman yazdım
Artık uslan delikanlı
Aksaray'a taş değil baş çekeceğim
Akılımı başımda toplayıp
Yolarımı taşlardan temizleyip
Aksaray'lı er olacağım
Taşı bırakan, bir gün o taşa kendi tökezliyor.
Tülay Bilgin