
Akdenizin tuzu gibi
Rüzgârlı bir akşam vakti
Karanlıkta bir gül açarken
Ürperen sahiller gibi
Kumsalların deliliği
Bir masal gibi gülümserken

Bitti artık bu son derken 
Aynı sularda yüzerken
Rüya gibi bir yaz geçerken
Unutulmuş yemin gibi
Hem tanıdık, hem yepyeni
Kendini yarattı kendinden