"Susmak aşkın dilidir" diyen sevgili,
Konuş şimdi kelimelerine ihtiyacım var
Parça tesirli sancılar düşüyor kalbime
Düştükçe uçurum, sancıdıkça aşkVe aşklaştıkça kalp daha çok parçalanıyor,
hayat yaklaştıkça daha bir özlüyorum
Kabul ediyorum, galibimsin!
Ve ben her şeyini savaş alanında bırakan mağlup bir komutan gibiyim şimdilerde
Tüm zaferlerimi sende yitirmişimKör bir şahinin gözleriyle yol arıyorum kendimeSana çıkmayacağını bildiğim yolları görmekten korkuyorum belki de kim bilir?
Çıkmaz sokaklarda kısır kalıyorum döngülere
Ve ben dönemezken kendime, labirentlerinde kaybolmuşken,
Sağım sen, solum sen, yolum sen, yönüm sen olmuşken,
Senden gayrısına yok, yokluğuna ram olmuşken,
Susma ömrüm!
Yol kesil cehenneme
Keskin bir virajsın içimde bir türlü alamadığım
Ne zaman geçmeye kalksam senden;
Ya bir uçurum boşluğu, ya bir şarampol oluyor sonum
Uzanan elleri tutmuyorumYüreğime taktığın alyans tutuyor içimi,
İçimi bırakmıyorum
Dul bir hasrete yadigar kalıyorum ötelerde
Yar dediğimi ağyar, yaban dediğimi yar sanıyorlar
Sancılanıyorum sessizliğine
Tüm vakti;
Susturucu takılmışken yüreğime,
Haykıramazken, her kurşun içimi parçalarken,
İnfilak ederken isyanlarım sensizliğe,
Ve akarken gözümden ırmak ırmak,
Susma ömrüm!
Ateş kesil cehenneme
Tüm piyonlarım tükendi
Elimde bir şah,
Nereye koysam kendine mat çekiyor
Cemreler ihanet ediyor adına,
Aslı hükümsüzKendini bile ısıtmıyor
Adım lal kalıyor zemheri ayazlarına,
D-üşüyorum!
Muhaciri değilim gayrı bu Arafın
Ne cennet kokabiliyorum, ne cehennem yanabiliyorum
Kendimsiz bir kent kuruyorum yokluğunun sokağına
Baykuşlara sakinlik yapıyor kentimin ıssızlığı,
Sesine parazit yapan bir sesle yıkılıyorum
Uğraşma aşk!
Kal(n)dıramazsın;
Kumdan kaleler gibi bir rüzgarlık değil, bir cümlelik yıkımlarım
Bilmem ki hangi rihter ölçer sarsıntılarımı,
Artçı sellere verirken sitemimi,
Sana ''sus"arken,
Ölüme ''sus"arken,
Müptelasıyken kahramanı bıçaklanmış masalların
Aşk için aşıkları ezip geçmişken,
Susma ömrüm!
Şehadet getir cinnetime
Öznesi sen olan bir ömre verdim adını,
Ki ölüm yar olana kadar tek yar dediğim ol diye!
Sana geldim, ölüme yar etme diye
Susma diye çırpınışlarımın tek müsebbibisin
Biliyorum aldırmıyorsun,
Dönmeyeyim istiyorsun sultanlığına
Ve aslında AŞK'tan korkuyorsun
Zulmetin sırtımda yama olurken yar'alarıma!
Hani olur da geldiğimde bir gün;
Kapanacaksa yüzüme şehrinin kapıları,
Her lisanı lal bırakan bakışlarım anlamını yitirecekse eğer
Ve el elini tutacaksa ellerin,
Elimde değil, yanacağım!
O vakit gülüp geçeceksen yangınlarıma,
Sarmayacaksan,
Benimle kınanıp, benimle yanmayacaksan,
Cennetten kovulmayı göze alamayacaksan,
Bir sözüne çölde vaha gibi susarken
Öyle umarsız susacaksan;
Sen de sus ömrüm!
Sus!
Sus ki; ölüm bana yar, ben ölüme YAR olayım