Resimli Sözler

Son güncelleme: 12.11.2009 10:22

DüşleR_PeRisi

Göz£êrïmdê Pêrdê$ïñ ßâktıqım
Hêr ¥êrdê$ïñ ¥âŞâr$âm §êßêßïm
£ür$êm Nêdêñïm$ïñ

insanLıqK öLdü ..!
katiLi ; menfaaT !

İnanıyorsan Savunduklarına-
Arkasında Duracaksın..
.Gerek Yok Cellada Çıkarıldığında
Darağacına-
Tabureye Sen Vuracaksın!''

Onun benim için ağladığı
her bir damla gözyaşında
ben derin sularda boğuldum

bir çıqLıK buLsam!
hiç SusmayanN -
yaDa biR cümLe beni anLatanN !

Dost Dediğin ;
Dost Ağlayınca Seninde Ağlaman Değil
Dost Dediğin ; Dostun Ağlayınca
Senin Kafana Kurşun Sıkman Demektir .

*Há¥áT ¥íÑé...; qíRí$- qéLí$mé-
SoNuÇ.. qírí$ ; ÑéDéÑ§íZ...
qéLí$Mé ; úMíT§íZ...§oÑuÇ ; GéRéK§íZ.....

BuLUtLaR AğLıYoRsA bEn SuSaRıM
BeN AğLaRkEnDe OnLaR SuSSuN!

Yaşamak aCı ßiR SoğaNa ßenzeR-
SoğaNı KaT KaT SoyarkeN-
ZamaN ZamaN aĞlatıR."

İki şékér vérsém kândırâbiŁir miyim
içimdéKi Çocuqu
Dâhâ mutŁu dâhâ mawi yârınŁârâ
uyânmâya iKnâ édébiŁir miyim O'nu

Biliyormusun anne, olmayışına
diz çöküp yalvarıyorum hep
"git başımdan ne'olur" diye
Bak yine özledim seni, bir satıra daha
sığdıramam şimdi utanıyorum anne..

Yalnızlığın en büyük tanığı sessizliktir
ve çoğu zaman bozmak istemez yalnız insan sessizliği.
Kapısı ağırdır yalnızlığın, bir kere kapandı mı tek başına açmak güçtür...
Bomboş bir tiyatrodur yalnızlık.
Tek kişilik bir oyundur hayat ve
perdeyi hep yalnız kapatırsın.

"Misafir kabul etmiyorum artık,
"çok acıdı canım, çok kanattılar
, çevirdikleri enkaza bakmadan
dönüp gittiler sırtlarını

Bir deli rüzgar çıkar alır götürür geride kalanları
ve sonra yine doğar güneş
Bak toparlamışsın kendini işte o kadar parçalanmana rağmen sen de
.. Ama bu sefer gerçekten özür dilerim YÜREĞİM!
Hazırla sen de kendini parçalanmaya,
yok olmalara, artık küllerinin bile kalmamasına!
Tıpkı bedenim gibi sen de alıştır kendini
Çünkü bu sefer ne gelen misafir ne de gidecek olan
El değiştiriyorsun artık yüreğim, bana ait değilsin
, bunlar son sözlerim sana, belki de son haykırışlarım.....
.HOŞÇA KAL!!.....

Onunla ilgi olan herseyi unutacaksin.
Ama var ya onu sevdigin o günler hep kalbinin
derinlerinde olacak inan bana...!

Ben Sen Sen Diye Bittim............

Gün doğunca, içimdeki çocuğu güneşe çıkaracağım

Göğüs kafesimde koca bir artezyen boşluğu

Derinlerde bir yerde bir kız saklı

Döndüğünde hesap sorma

Büyümeli o da, her çocuk gibi

Gölgeme bıçak çekiyorum

Suskunluk dağları eridi içimin
Gittin
Ve hiçbir vakit bu kadar mübah olmadı intihar!
Ki, sabaha erdirmeyecek ölüm beni

Ey adamım
Gidişin intiharımdır
Sakın ölüm sanma

Parça parça bir kalbi kim onarabilir yeniden
Bitmiş bir aşkın ağrısını ne dindirebilir
Sevgili değil sevgiyi aradığına inanmıştım ben
senin
Bir aşkı öldürdün sen

Hiç ayrılığı yaşatmadın. Hep yanımda oldun,
hep güzel şeyler öğrettin. "Beni sessiz sedasız terk etme.
Neden terk ettiğini bilmek isterim."
derdim.
"Seni bensiz bırakır mıyım?"
demek gibisi yoktu. Bitmezdi bizim aşkımız.
Ama ölümü hiç hesaba katmamıştık...

Artık 3. şahıslardan duyuyorum
duymak istemediklerimi. Ne acı...

Öldürmek için bilinçli-bilinçsiz çabaladığın
heyecanımı, korumaktan aciz bir yıpranmışlıktayım.

Nereye kadarların, amaların,
keşkelerin koynundayım şimdi....

Ben şimdi yalnızlığımla beraberim

İmkânsızlığını bile bile bir Meleğin elinden tutarak gelip
,son bir sözünü söylemeni beklemem ne kadar
beyhude ol*sa da,bilsen ne büyük bir hasrettir ki,
ölümlü bedenimi son uykusuna bir türlü bırakmaz...

Nice geceler gördüm,nice sabahlar

l

akin toprağın karanlık bağrında

gecemi gündüzümü ayırt edemeden seni
beklerken bir bakarsın,sen ellerinde
boynu bükük iki çiçekle gelirsin.

Adım sanım unutulsun diye ismimi bile
yazdırmadığım mezar taşımı öpüp toprağımı okşarsın...