İçimde bir çığlık, susmak bilmiyor
Beynimde bir fırtına, yakıp yıkıyor
Sevgilim bir kurt göndermiş
Ruhumu kemiriyor...
Az ile yetinmek sıkıyor seni, bilirim
Kiraladığın hayatlar yetmedi sana
Şekere üşüşen karınca gibisin
Saldır bakalım bana da, biliyorum sırada ben varım
Yeter dengelerim yıkıldı
Damarlarımdaki tüm şefkat boşaldı
Ruhumda ki tüm güzellikler yok oldu
Bana yalnız dengesizliğim kaldı
Tüm dostlarımı, dostluklarımı tükettin
Göz yaşlarım artık boşluğa akıyor
Bir tek omuz kalmadı ağlamaya
Sessizliğimdeki seslere hapis oldum artık