Uyanmadı Baharım

Son güncelleme: 05.11.2009 12:14
  • Uyanmadı Bahar/ım

    Ağır bir ses dokundu uykularıma tedirgin ,endişeli
    ama yorgun
    ama perişan
    ama sessiz...
    "Kirpiğin mi ıslak,elin mi şaşkın
    Esiri mi oldun sende bir aşkın"

    Hangi saatte bilet alındı bilmem
    Göğsümün sol yarısına...
    İhtiyatsız çoğalan sızlanmalar
    Vurdukça hızlanan çarpıntılara
    Nefessiz kalıyor gibiyim
    Yükleniyor yüreğim dar vakitleri amansızca..

    noimage

    İyisi mi susayım
    Düşünmeden bir an sayayım sarhoşluğa
    Dilim dönmüyor yine
    Üryan hıçkırıklarıma yakalanınca
    Gözlerimi açamadan kirpiklerimi seller aralıyor
    Tasalanıyor ayışığı
    Susuyorum...



    Her susuşta yürek gemisinde son yolcunun ağır aksak adımları
    Voltalıyor ruhumu
    Düşüncem general edasında
    İşaret parmağıyla ahdimi gösteriyor
    Çıplak kalıyor iyi dileklerim
    Vakitsiz kaçan güne mi söylensem
    Katranı yorgan eden geceyle mi dövüşsem..
    Kararsızım...



    Islak bir şiirde yamalayıp öykülerimi
    Silip ezberlerimden "seni seviyorum" özneli ilgeçleri
    Duvar diplerine mi sığınsam diyorum
    Ne yapsam ne yapsam da
    Dökülsem sonbahar yaprağı gibi
    Gözyaşı olsam
    Kurusam yârin yanağında
    Sonra incinen gururumla
    Bir beyaz mendili buruştursa damlam
    Ya atılırsam yol kenarına
    Ya düşerse kanatlarım gelip geçenlerin ayak altına...
    Düşünürken tükeniyorum...




    Üzerime yıkılırken isimsiz dağlar
    Gözlerimde korkunun şahdamarı çatlıyor
    En keskin huzmelerden sızıyor feryadım
    Soluksuz düştü hazanlara yeminim
    Gök kırbaçlarında eridim şeker misali
    Uyanamadı baharım
    Uyanmadı yedi renk çiçeklerim...



    //Seni çok sevdim ya
    Beklentilerden uzak
    Yürekçe kutsal//

    Gözlerindi gözlerim bildiğim
    Düş dalımda tek yaprağım
    Sesimi sulara versem ulaşır mı tenine
    Mayınlar patlıyor yine adını andığımda yürek kuytularımda
    Bu kadar mı gebe ferdaya us
    Bu kadar mı galebe his
    Sus artık alnımdaki ağlak sürgün
    Bak kızıl hıçkırıklarıyla dün'e döndü gün...



    Ben seni çok sevdim....
    Söyledim işte kendime
    Kaç şair daha söylemişti kimbilir
    Hüsranla biten rüyaların vurgununa aldırmadan
    Kaç şair mısralarda ölmüştü beyhude...
    Bilemedim...
    Kendimi ölü bir nehrin durgun suyunda gördüm...

    /Işığı olamadan
    Eceli olacaksın görmeyen gözlerimin/


    noimage


    Hazal Karadağ
#04.11.2009 08:55 0 0 0
  • emeğine sağlık...
#04.11.2009 09:00 0 0 0
  • Her susuşta yürek gemisinde son yolcunun ağır aksak adımları
    Voltalıyor ruhumu


    Kişileştirmeler harika..
    Güçlü bir kalem Hazal Karadağ...çok beğendim..
    Teşekkür ederim canım paylaştığın için..
#05.11.2009 12:14 0 0 0