Sesimden Aşk Geliyor Bugünlerde
Son güncelleme:
-
Sesimden Aşk Geliyor Bugünlerde Şiiri - Sesimden Aşk Geliyor Bugünlerde Şiirleri
Hiçbir kalpte kalamam içinde 'iyilik' yoksa.
Beklemeden 'giderim' kalbim 'git' diyorsa
Ben 'küsmem' hayata
Başkaları küsüyor
Bir gün 'ışıklar' bana da 'yanacak' nasıl olsa
Rüyanda kendimi 'yonca bahçesinde koşarken' gördüm
Çocukluğuma 'geri dönmek' istedim
Saçımı ördüm
Ne 'yük' vardı omuzlarımda
Ne derdim 'oyundan' başka
Büyüdükçe kendime 'duvarlar ördüm'
Gülben Ergen-Yonca Bahçesi
Bütün şarkı sözlerini unuttuğum an
/ve
Geri sarmak isterken,
İplerin koptuğu sahne
Belki de yanlış replikleri okumuştum
Hayata
Kim bilir
Kaç gündür sesim çıkmıyor/sitemlerime
Kaç gündür bakışlarımı değiştirdim/uzak şehirlere
Konuşmuyorum
Bakmıyorum/aynadaki bana
Dünya dönüyor/ben susuyorum
Çünkü sesimden 'aşk' geliyor
Korkuyorum
Gün doğdu yeniden/suskun,
Yeni günü yaşamaya gücüm var mıydı bilmiyorum
Gücüm olsa bile bunu becerebilecek miydim?
—hadi bismillah
Bir çırpıda attım üzerimdeki karanlıkları/ve kalktım güneşe
Perdeler arasıdan beni çağırıyor penceremdeki güvercinler
Onlara da gücüm yok bugün
Tek, tek seni arasına ördüğüm saçlarımı topladım
Sonra vazgeçtim serbest bıraktım
Ellerimle cilveleşen su/yüreğimin yandığı gibi/yakıyor tenimi
Aynadaki bir çift kahve göz boşluklarla dolu
Nerde bu gözlerde okyanus
Hani nerde?
Gözlerim bana bakıyor ben onlara/anlamsız/
—hadi gülümse, hadi gül diyorum.
—yoksa bütün saatler o/nsuz dar gelecek sana hadi
Güldüm kendime/ demek ki 'hala' gülebiliyorum 'kendime'
Dudaklarımı yanaklarıma iğneliyorum 'gülüyorum bak işte'
Tam kendimi yerin dibine atarken/karanlığa-kimsesizliğe/ atıyorum kendimi sokaklara
Benim gibi sessiz sokaklara
Usul,usul geziyorum sevdiğim şehrin yüreğinde.
Usul,usul yağıyor yağmur beyaz tenime.
Tenimdeki sana ait bütün lekeleri silmesini diliyorum gökyüzünden
Sonra geri alıyorum dileğimi
Seviyorum be şehir seni-yaksan da canımı-
Bir adım atıyorum,
Bir adım da 'seni' çekiyorum içime
Yüzümde yağmur izleri
Tenimde saplanmış sözlerin
Saatlerin ileri alındığını unutmuşum
Keşke yaşamlarda bazen ileri/geri alınsa!
Kimse yok sokaklarda/tıpkı ruhum gibi-sessiz/
Kendi ayaklarımın sesi/yüreğimde ise yâr'in sesi/
/kokumda-bilinmeyen kokun/
İçim soluyor be şehir/
Bahar geldi sana da
Turunç ağaçların çoktan giydi gelinliklerini
Kokun sardı sokağımı
Kokun 'eşdeğer' ruhumdakiyle
Yüreğim!
Dili lal yüreğim
Şehrin gibi yanık yüreğim
Seviyorum bugün yüreğimi de be
Şehrimin hatırına.
Ellerimi atıp yüreğine
Seve-sim geliyor yüreğini/ama olmuyor
Gözlerimi dayayıp derin gözlerine
Dalıp gide-sim geliyor uçsuz bucaksız çöllerine/ama olmuyor.
Gözlerimi açsam da,
Sen çıksan bir ikindi vakti
Kendimi esir ederken /asma yapraklı sokakta/ gün bitimine
Sen azat etsen beni sana
Tam ellerimi kaldırıp gökyüzüne
Gülümseyip şarkı söyleyecekken
Korkup susuyorum
Çünkü sesimden 'aşk' geliyor bugünlerde...
alıntı