nekadardı bilmem
derlerki
bir yumruk büyüklüğündedir insanın yüreği
düşünürüm
hangi köşesinde açar sevgi çiçekleri
hangi köşesinde harmanlanır
karanlığın ellerini yakan
gelecege umut olmuş sevdanın güzellikleri
bilmiyorum canım
insanların gece gündüz düşlerini kurduğu
gelinlik giydirip
alınterinde güle durduğu umutları yüreğinin
neresinden alır nefesi
davet çıkarır aşka
olur sevginin gül bahçesi
- sevmek....
sevdiğin yanındayken bile özlemekse sevdiğini
anlamak güç birtanem
yıllarca sevgi sevda ustüne bitmeyen bir öykü gibi
tutmuşsa güncesini
nasıl taşıyor bunca yıldır ayrılığın özlemini
kaç yıl geçti
kaç yıl geçecek daha
kaleme vurmaz günleri
nerede ise orada söyler özgürlüğün türkülerini
sevginin sevdayla örter çatısını
dostluğun bayragını göndere çeker
soldurmadan maviliği
birtanem
tanı bu yureği
birgün koparsa yüreğinde hazanyeli
kapatırsa tasanın bulutları
günü güldüren güneşin gözleri
yeterki tempo tutsun o gün
yüreğinin atışı yüreğime
sevgiyi sevdayı bayraklaştırmış
nice hüzünü yaşamış bu yürekle
tutarım ellerini