Bir gün 3 adam yürüyolarmış.bu adamlardan biri kör biri topal biri kelmiş.Yanlarından şitletle bir araba geçmiş ve kel olanın saçındaki peruk uçmuş.kel peşinden koşayım derken topal dur sen ben şimdi koşarım demiş. kör olanıda siz merak etmeyin ben pilakayı aldım demiş.
emeğine sağlık, güzel ironi içeren bir fıkra.
ama ne güzel değil mi insanarın kendini aşması, imkansız görünen heveslenip başarması...
tabi kör iken plaka almak işin ironik kısmı...
sahi, bi durun ben tek başına bütün işi yaparım.
hem kel, hem kör, hem topalım..
rahmetliye şöyle demiştim...:
" ben kel, kör, topal, şişman, yaşlı, yorgun, hasta ve çirkin biriyim... git genç ve yakışıklı biriyle uğraş...."
hanım hanımcıkmış.. sözümü dinledi...
gördüğüm ve anladığım kadarıyla şimdi ne kadar genç varsa etrafında...
hayatımızın her yanı fıkra anasına satayım... sadece görmek ve farketmek gerek...
karakız ben sana rahmet okuyacak kadar tanımıyorum. ne rahmet okuyacağım kadar yakınsın ne de uzak...
yani ordaki rahmetli sen değilsin... benim okuyacağım rahmeti hak edebilmek için çoook eser bırakmak lazım...
sözüm sana olsaydı nickini ya da ismini zikrederdim... isim zikretmeden ima yoluyla site üyelerine sataşacak değilim...