Ben gülüşlerimde bir çocuk saklarım
hüznüm dey se seni kimseye inandıramadım kendimi
Ellerimde hüzün oyunu
Hiçbir yere gitmeyen bir yalnızlık hali bu
Yürüyor içime dogru, içimdeki sesime dogru
Kimbilir hangi şehirde unuttum adımı
hangi şehirde mavi sevgimi
Bana düştü hep beklemek
Yaşam ancak düşümde mutlu ediyor beni
Gönderiyor içime dogru, içimdeki sesime dogru
Şimdi soruyorum kendime
Ben hangi zaman oyuncusuyum ?
Hangi zaman bahçesine
Geç inen yağmurum
Ben hep saçlarımda ruhumu sakladım
Aynalarda yüzüm hiç görünmez
suretim yok benim ben ağlayan bir palyacoyum
ama kimse beni bilmez
Anladım ki paylaşmak eğer verirsen sürüyor
Yaşamdan bize doğru, bizden de yaşama doğru
Şimdi soruyorum kendime
Ben hangi zaman oyuncusuyum ?
Hangi zaman bahçesine
Geç inen yağmurum...