Al Yazmalı Ninem Öyküsü - Derin Duygular - Sepkin Coşkun - Duygu Seli - Yaşam Hikayeleri - Öykü
Bakışlarını uzak bir noktaya diker,sonrada yüreğinin taa derinliklerinden gelen bir sesle,aahh, gençlik ahh derdi ninem
Bir eliyle saçlarımı okşar,bir eliyle siyah ve beyaz desenli dülbentinden dışarı çıkan kınalı saçlarını düzeltir.
Ve gözlerini o noktadan hiç ayırmazdı,bizim zamanımızda diye başlardı her seferinde söze;
Yeni bir hikaye dinler gibi bakardım mağrur ve gururla bakan gözlerine
Koyardım başımı pamuktan yumuşak dizlerine
Bir elini alırdım avuçlarımın içine,saatlerce dinlerdim onu
Tam beş yaşına kadar emzirdim babanı derdi
Helal sütü emmiş benim oğlum,hiç kimseyi incitmedi,hele beni hiç
Haram nedir bilmedi yavrum derdi
Karşımızda bizi dinleyen,aynı zamanda biberonla bebeğine süt veren ablamın hafiften yüzünün kızardığını farkettik.
Ninem
- Yok yavrum sözüm sana değil,biz eskiden diye devam ederdi
Şimdi her işi makinalar yapıyor,yinede hiç kimsenin zamanı olmuyor
Telaşlı bir koşuşturma devam edip gidiyor derdi,bir kaç saniye susup düşünürdü
Eminim,film şeridi gibi geçmişi getiriyordu gözlerinin önüne
Kerpiçten yapılmış evini nasıl gayretle süpürüp temizlediğini,
Dağlar kadar birikmiş çamaşırlarını nasıl
Ateşini yakıp,suynu kaynattığını ve nasıl gayretle yıkayıp kuruttuğunu
Bunun yanı sıra ekmeğini önceden boy boy yapıp hazırladığını
Bağa ve bahçeye nasıl koştuğunu
İneğinden sağdığı sütü nasıl peynire yoğurda dönüştürdüğünü
Bunların yanı sıra bir dizine çocuk yetiştirdiğini,geçiriyordu gözlerinin önünden
Yorulmak nedir bilmezdik der,anlatmaya devam ederdi
Akşam olunca tüm aile fertleri bir araya gelir sıra türküleri söyler,ne güzel şeyler anlatırdık bir birimize.
Şimdi kimse kimseyi dinlemiyor.
Bir sinir bir sitres hepsinde.
Tek elini uzatır kısa eteğimi çekiştirirdi.
Ağzının içinden usulca, üşürsün yavrum derdi,bir eliylede çiçekli pazenden dikilmiş yumuşacık ve ayaklarına kadar uzun eteğini okşardı.
Sonra ben derdi been,dedeni tam on sene bekledim askerden dönmesini
Dalardı gözleri o noktaya ve susardı yine bir anlığına
Eminim gençliğinde mor çiçekli bir dal gibiydi ninem
Ve dedem ona bir kere bile söylememişti sevdiğini
Yan yana çıkıp köyün bağlarında bile dolaşmamışlardı elele
Bir gül arasında tek taş alyansı gözlerine bakarak,karıcığım evlilik yıldönümümüz yada doğum günün yada yeni yılın yada sevgililer günün kutlu olsun dememişti.
Oysa ninem onu tam on sene beklemişti
Sonra birden kendine gelir,devam ederdi anlatmaya,şimdikiler kahır nedir bilmiyor,camdan yapılmış yürekleri,kırılı veriyorlar hemen ve bir gün bile beklemiyorlar sevdiklerini.
Sonra yine içten bir aahh çekerdi
Biz çok erken gelmişiz Dünya"ya yavrum derdi.
Akşam olup babam kapıdan girdiğinde içeri,yüreği bir kelebek gibi çırpınırdı.
Günün nasıl geçti anamm derdi babam
Seni bekledim oğul derdi ninem.
Gözlerinden benim tarif bile edemeyeceğim coşkun bir sevgi seli akardı babamın yüreğine.
İkiside hayatlarından memnun
Gülümserlerdi saygı ile birbirine
Nineemm...
Benim al yazmalı ninem
Acaba senmi erken, yoksa bizmi geç gelmişiz şu evrene....?