Üzünə baxdım
Yox heç baxmamış da içim yandı
İlk qırışların
İçim yanmır
Yox heç yanmır.Çünki artıq küləm.
Yanacaq bir yerim qalmayıb.
Yanacağım qurtarıb.
Sənə gülmə deyə bilmərəm
Ağlama da həmçinin.
Gülmək sənə çox yaraşır
Ağlamasın için.
Həyatın işinə bax
Gülüb qocalırsan
Guya gülməsən qocalmazsan?
Gülsən də,gülməsən də qocalacaqsan
Onda gül qocal.
Qocala-qocala gül
Qocalmağına gül.
Güləndə üz qırışır
Gör ey,həyat gülməyi qırışa satır
Guya gülməsən qırışmayacaq?!
Ağlayanda üz qırışır
Həyat həm üzümüzü,həm özümüzü satır.
Ağlama deməyəcəyəm
Çünki için qırışar.
O qədər qırışar ki,aça da bilməzsən
Qırışıb,qırışıb özün-özünə,altın-üstünə yapışar.
Bilmirəm birinci dəfə qırışı görəndə
nə oldu mənə
Göynədim,göynəyə-göynəyə sevindim
böyümək istəyən uşaq kimi.
Görəsən,güləndə ürəyimiz qırışmır ki?
Qırışır
Ona görə güləndən sonra ürəkdən nəfəs alıram
Qırışlar şişib açılsın
Ay qafil,
Aldığın nəfəs ürəyinə yox,ciyərinə gedir
Deməli,onda ürək qırış qalır!!?
Yox ey,güləndə ürək dolur,qırış yox olur.
O ağlayandadır ürək boşalır,içi boş qalır.
Təmizlənsə də.
Yaxşıdı gülək,ürəyimiz qoy dolsun
Havayla da olsa
Amma mən ürəyimə səni doldurmaq istəyirəm
Sonra gülərəm ürəyimə dolanı
Ürəyinə çəkərsən
Bəlkə qırışın açıla
Elə ürəyin də.
Xüsusi deyilsən elə də
Xüsusi deyilsən elə də
bircə o var ki tapmısan özünü
Özünü tapmısan da
Məni tapsaydın sevərdim səni.
Mən istəyən kimi tapmısan deyə sevəcəm.
Minnətə bax.