Sevgim sana yetmedi
Ben yetemedim,
hep az geldim sana...
Her yanım acı, yürek desen ziyan
Yüreğimi yara-yara terkettin içimi.
Çok acıdım bilemezsin...
yalanlarınla dövdün zavallı yüreğimi.
Unutamam...
çünkü; izleri kaldı
Seni seven bir yürek vardı.
Karşılıksız sevgiyle, seni saran kanatlarım vardı
Kırdın!
İstesem de seni bir daha saramam ki...
karşılıksız insan bukadar sevemez karşılığı olmadan bi umut görmeden sevemez
sağol onur
doğru söze ne denebilir ki Karakız.
doğru söyemişsin.
sevdiren, teşvik eden, söz veren, vaat eden olmazsa kuru-kuruya sevilmez kimse...ilgi ve yorumuna teşekkürler.
Çok güzel bir sunum...
ve sözler acıtır cinsten...
Emeğine sağlık sevgili ıssızada
anladığım;
bir kanat takmış önceden
uçmasına izin vermiş kendi semalarında
sonra durup düşünmüş olmalı iki kere...
taktığı kanatları, alıvermiş kendisinden...
düşeceğini bile bile...
doğru ya emanetti o kanatlar...
her şey yaşandığı kadar yaşanırdı oysa...
ve her şey bir gün bitiverir...
çabuklaştırmış işte...
kanadını kırıvermiş orta yerinden...
sevgili sevda yeli
her eserini gerçekten hazla, içimden gelerek okur, etkilenir, hisseder ve beğenirim...
ama bu yorumun başka bi vurdu beee....!
zamanlamasından mıdır, konusundan mıdır, şu anki halet-i ruhiyemden midir bilmiyorum.
tabi senin eşsiz duygu boyutun, nadide kalemin, özgün üslubunun yeri tartışılmaz...
şimdi ben sana teşekkür mü edeyim?
valla ben dürüst diye geçinen biriyim diyeyim, dürüstüm diye iddia ederim aslında.. dürüstçe ifade etmeliyim ki içimden geçen teşekkür değil...
yerle yeksan oldum yazdıkların karşısında... mükemmel ötesi bir ifade icat etmeliyim...
aslında dilimin; yok yok parmaklarımın ucuna üşüşen bir kelime var ama yazamıyorum...
ama kelimenin ne olduğunu sana bir şekilde yansıtacağım....
bu arada benim "anlar ve anılar" diye bir denemem vardı. sanki ordaki duygu ve düşüncelerimi daha içi dolu, daha özel ve güzel cümlelerle özünü, ruhunu alarak yazmışsın...
çok çok çok teş...
hay allah diyesim yok...