Nasıl sevdim bilmiyorum seni..Nasıl da bağlanmışım öyle körü körüne..
Üstelik 'aşk yalan' derdim herkese..Nasıl yar olabildin böyle diyen birine?
Oysa hiç sevmedin sen beni..Güven dedin;güven verdim..
inanç dedin;inanç sağladım..gurur dedin;gururumu harcadım..
Ve yalan dedin sevgime;sana gerçeği gösterdim..
Hep bahaneler ürettin sonra..eksik gördüğün her şeyi tamamladım ben..
Oysa hep bir eksik daha aramaya başladın..
Ve parçaladın artık sabır taşımı inan..ve ben benim olmayacağını artık anladım!.
Bir melek kadar güzeldin ve bir cennet kadar güzeldi gözlerin,
İşte ben seni biraz da bu yüzden sevdim
Bana iyi geceler derdin,..Oysa hiçbir gecem iyi geçmezdi benim..
Ben Meleklerin duası kabul olur bilirdim;
Ama ya ben kandırıldım ya da sen aslında bir melek değildin..
Ben seni mutlu edebilmek için,
En güzel lisanların en güzel insanlarının konuştuğu sözcükleri seçtim..
Sırf sen bi kez olsun gülümse diye..
Ben senin için savaşırken,sen beni bitirmek için elinden geleni yaptın..
Ne sorsam 'bilmiyorum' dedin..razı oldum..
Senin için seçtiğim sözcüklerin hepsini inkar ettin..
Ben suçu sende değil;her şeye rağmen bende buldum..
Ben hiçbir zaman insanlara güvenmedim;sen ilk oldun..
Kimseyi böylesine deli gibi sevmedim;sen ilk oldun..
Ve ben hiç kimseden böyle vurgun yemedim..sen ilk oldun!..
Hep şeytanlar vardı çevremde;her köşe başında onlar varken,
Ben seninle ilk defa bi melek görmüştüm
Ve sırf o meleğe ulaşmak için,ilk kez ölümü düşünmüştüm..
Melekler her şeyi sever bilirdim;
Oysa sen beni hiç sevmedin..
Ya ben kandırıldım ya da sen aslında bi melek değildin!..
Ben hep farklarını koydum ortaya senin..
Ve benim diğer insanlarla aramızdaki farkı gösterdim sana...
Oysa sen bu farkı hiç göremedin..umursamaz bir tavrın vardı hep..
Ve şımarık ve çocuksu ve korkak ve zavallı bir tavır..
Meğer öncekilerden hiçbir farkın yokmuş senin..
Ben melekler farklı bilirdim ve sende hiç fark görmedim
Ya ben kandırıldım ya da sen aslında bi melek değildin!..
Her iklimden renkler sundum sana,sen hep daha fazlasını istedin..
Daha fazla takatim yok artık.. gel gör ki ben de tükendim..
Ve gitmenden korktum..beni terk etmenden..
Bir serseri gibi ortada kalmaktan korktum..ya da zaten bir serseriydim ortada yoktum
Beni sever gibi görünürdün,oysa gerçekte hiç sevmezdin..
Ben melekler yalan söylemez bilirdim;
Ama ya ben kandırıldım ya da sen aslında bir melek değildin!..
Artık çok geç kurtarabilmek için bu aşkı..sevgiyi..
Büyük yangınlar ortasında kaldın;bittin,tükendin..
Ben melekler ölmez bilirdim..
Ama hem ben kandırıldım hem de sen aslında bir melek değildin!..
Ercüment Şen
NOT:bu şiir bir arkadaşıma arkadaşıma aittir. kendisi sevgilisinden ayrılınca bu şiiri ona yazdı