Geceme Bitimsiz Yağmurlar Yağarken

Son güncelleme: 13.01.2010 22:50
  • Bir çocuğun sesiyle ağlıyor yüzüm
    Islak bir kefene sarılmış düşüm
    Yeryüzü kadar kanlı ve uzundur öyküm
    Sararmış kağıtlara belki de bu son sözüm







    Odamın en ücra köşesinde
    Sözcüklerin çıplak bedeninde
    Sanki başka bir gökyüzünde
    Mor bulutlar dolanıyor üzerimde
    Hiç geçmeyen yıpranan saatlerdeyim
    İntiharlar eşliğinde terliyorum
    Teninin kokusuna hasretim
    Hayaller de yetmiyor bir gün
    Kırk yerinden koptu ömrüm
    İlerlerdikçe en başa döndüm






    Geceme bitimsiz yağmurlar yağarken
    Uçurumlar düşüyor bir yerlerimden
    Siluetim kanıyor ve yok oluyor
    Usanmak nedir bilmeden
    İçimde incitilmiş hayatların izleriyle
    Volta atıyor puslu aklımın keşmekeşi
    Bu yalnızlığım ilelebet yetim mi






    Avuçlarımda kurşuni rüzgârlar geziniyor
    Çığlıklar süzülüyor kanatlarımdan
    Ve sonsuzluk fısıldıyor uzak ufuklardan



    Gökhan Demir
#13.01.2010 22:50 0 0 0