Adı hüzündü

Son güncelleme: 20.01.2010 19:16
  • noimage

    ADI HÜZÜNDÜ



    Adı hüzündü ...
    Soğuktu hayatla arası,
    Elektrik alamıyordu
    Birbirine ısınamadılar bir türlü
    Yaşanan bunca Yıla rağmen
    Bir şey anlamamıştı
    Her yaşta Aksak Yürüyen bir yanı vardı
    O mu hayatı yaşıyor, hayat mı onu bilmiyordu
    noimage
    noimage

    noimage

    Adı hüzündü ...
    Ayrılıklar onu daha çok sevmişti
    Veda busesi konduramadı
    Soluk almak istiyordu ... Tükenmişti!
    Bir sinüs bulamadı
    Acılar; elbise kılığına girmişti
    Üstündeydi ... Bir türlü soyamadı
    Hayatı keskin çizgilerle ötelerden çizilmişti
    Kendince bir yol tutturamadı
    Gri renkli Yalnızlıklar Odasına sinmişti
    Sonsuz maviliklere uçamadı


    noimage
    noimage
    noimage
    Adı hüzündü ...
    Çöllerin kadrolu Garip yolcusuydu
    Bir Kilo bulamadı
    Sanık sandalyesinde oturdu
    Hiç Yargıç olamadı
    Herkes gibi oda hayaller kurdu
    Ama yaprak dökümünü durduramadı
    Hüzünleri de Yalnızlığı gibi yanında durdu
    Çilelere kapısını kapatamadı
    Göklere UÇURTMALAR uçurdu
    Umut yüklü bulutlara takamadı


    noimage
    noimage

    noimage
    Adı hüzündü
    Yorgun tayfasız gemileri ile
    Hayat denizinde tek başına
    Fırtınalarla mücadele eden oydu ...
    Üşüyen, incinen, kaybeden,
    Fakir olan, masum olan, susan oydu ...
    Yoklukla denenen, Haksız olan
    Gözleri ona bir ağlamaklı olan oydu ...
    Niyesiz ve amasız terk edilen oydu ...
    Çünkü adı hüzündü


    noimage


    noimage

    noimage
#20.01.2010 13:29 0 0 0
  • emeğinize sağlık
#20.01.2010 16:23 0 0 0
  • tskler emeginize saglik
#20.01.2010 19:16 0 0 0