Duygusal > Özgürlüğümü İstiyorum

    Çıplak bir ağaca astım kendimi
    İsteklice ölümü bekliyorum

    Kalp atışlarım hızlanmaya başladı
    Ve tarafsızca sallanıyorum

    Umutsuzluğa sabitledim gözlerimi
    Ağlıyorum ama yutkunamıyorum

    Bedenim titremeye başladı anne
    Ölüyorum ve hissedeceğini umuyorum.

    Özgürlük insanın kendi başına ölebilmesiymiş
    Bunu üstüne basarak söylüyorum

    Oysa ne kanlar dökülüyor bu uğurda
    Şimdi hepsine acımaya başlıyorum

    Haydi ölüm gözlerimde kapandı
    Savunmasızca seni bekliyorum.

    Demokrasi yok mu bu ağaçta
    Ben özgürlüğümü istiyorum

    Güneş umut ışıkları saçar diyordum
    Oysa şimdi göremiyorum

    Kör insanlara haksızlık etmişim
    Hepsinden özür diliyorum

    Umut güneşin ışıklarında değil
    Aldığın nefestedir diye düzeltiyorum

    Haydi ölüm illa kan mı istiyorsun
    İşte sana onu da veriyorum

    Bıçağı da sapladım kalbime
    Karşılıksız aşkımı akıtıyorum

    Oysa umutlarımı asmıştım kızın kalbine
    Şimdi hepsini ona bırakıyorum

    Yalnız bir gerçek var inkar edemiyorum
    Ben o kızı hala seviyorum

    Ölüm ellerimden tutmanı istiyorum
    Çünkü kuşları artık duyamıyorum

    Elveda hiçbir zaman kanunlarına
    Boyun eğmediğim dünya

    Elveda hiçbir zaman kendisini sevdiğimi
    Bilemeyecek olan sevgili

    Elveda yalnızca bedenimi emanet ettiğim
    Ön yargılı ama, sevdiğim ailem

    Ve elveda ruhumu halen titreten
    Benim duygusal dostlarım

    İpi çıkarmayın benim boynumdan
    Ölüm var onda acıtır sizi

    Bıçağı da çıkarmayın kalbimden
    Ucunda gizli bir aşk gizli

    Gözlerimi açın desem de açmazsınız
    Bilirsiniz ki kahreder sizi

    Yeter artık ölümü bekletmeyelim
    Bir an önce gömün beni.