Ölüm ve yaşam arasındaki gelgitlere kapılıyorum
yokluğunu şiddetle duyumsadığımda
Adımlarının ardında toza toprağa karışırken düşlerim,
harflerinin güzelliği geçiyor içimden
Şimdi neredesin
Ne yapmaktasın
Hangi mürekkebin sessizliğinde susmaktasın
Bilmiyorum
Öyle günler ve zamanlar oluyor ki;
öz varlığımdan, titreyen ellerimden,
suskun düşlerimden, sessiz harflerimden süzülüp
kirpiklerimden aktığını, yanaklarımdan ansızın özlemle
dudaklarıma ulaştığını hissediyorum.
Gecenin ıssızlığı ilişiyor düşlerimin tedirginliğine.
Boyuna söylenerek giriyorsun rüyalarımın kırık kapılarından.
Ellerinde solgun papatyalar,
yarı ağlamaklı bir kadın ardında
Uykunun o en ağır noktasında hoş karşılıyorum yine de seni.
Deniz fenerleri ışıldayıp duruyor.
Dalgalar sevişiyor sahille
Ve ben çıplak ayakla yürüyorum,
bakışların kuruluyor ıslanan tenimi.
Sahil boyunca zehir kırmızısı güller açıyor dokunduğum her yerde
Yokluğunla budadıkça filizlenen dallarımı,
sevdana büyüyorum inadına.
Siyah saçlarımı uzatmışım mehtaba,
kırmızı dudaklarımla susmuşum sevdiğimi.
Senden başka her şeyi unutmuşum,
bildiğin gibi değil
İçin için yanıyor ellerinde şiirler ve biz eski bir kente
gömüyoruz düşlerimizi.
Kalbine giden her damarda ben tıkanıyorum,
yoğun bakıma alınan şarkılarımızın her sözü yalanmış meğer.
Durgun ve düşünceli halinle,
gönlün her güzele parçalanmış.
Yüreğin başlayıp bitmemiş sevdaların işgalinde
Olacak şey değil ama olmuş işte
Kim bilir kaç zamandır ay doğmuyor gecelerine.
Gümüş yıldızları ipek bir örtü gibi örtüyorsun düşlerine.
Ben ise sırf sana yakın olmak için ipek kağıtlara gül
yaprakları ile mektuplar yazıyorum gecelerce.
Bir anda dökülüp saçılıyor en yaralı öykülerim.
Kırık cümlelerimle bileklerimi kesip sana intihar ediyorum her cümlede.
Hayaller ve yıkılışlar arasında ölüyorum.
İçli besteler akıyor damarlarımdan.
Yaşanmamış her şarkıda beni hatırlaman için bir ömür buradayım.
En gizli sevdamı akıtıyorum mısralarına
Anlıyorum ki bir ömür, bir "an" kadar kısa bazen
Kimbilir kaç kez gördüm bu rüyayı
Uzak bir deniz özlemi çekiyor kimbilir kaç kez kalbim
Ve özlemini çektiğim her sahil, karanlık yangınlarla yakılıyor.
Denizin mavisini bile göremiyor güz'üm
Her mevsim bir sonbahar rüyası yaşıyorum velhasıl
Korkuyorum isyan isyan büyüyen gecelerden
Yüreğim onulmaz bir düş.
Ve sen sevdiğim Sakın gelme
İstemiyorum
Yakın olma bana hiç
Gözlerine bakıp da sevdiğini haykıramamak
Eski bir kente gömmek eli kolu bağlı düşlerimizi
Mürekkep sessizliğince susmak gözlerinin kafiyelerinde
Ve bir şişe gözyaşında boğulmak En acısı ölümlerin
Sakın gelme