İç Ağırlığı Adamlığın

Son güncelleme: 05.02.2010 15:59
  • noimage
    Yine o ağrıyla uyandım.
    İnsanın içi ağrır mı hiç?
    Ağrıyor işte...
    Dibe yuvarlanıyorum,
    Ağır geliyorum kendime...
    Kendime birikiyorum kendimi yabancılaştırarak kendime
    Tanıyamıyorum çoğu zaman beni
    En sevdiğim çiçek adlarını unutuyorum bazen
    Bazen de yürüdüğüm yolu
    Geliyor muydum yoksa gidiyor muydum bilmiyorum?

    noimage
    Aramadığın yerlerde olmayı seçiyorum nedense
    Karşılaşma ihtimalimizin olmadığı...
    Olamayacağı...
    İlk ışıktan sağa dönüyorum hep
    Senden değil, seninle karşılaşmaktan korkuyorum
    Şekil değiştirmişiz biz..
    Ben giderken,sen gelirken ne varsa bilmediğim;
    Karşılaştığımızda bir şamar gibi inecek yüzüme sanırım.
    O yüzden kaçıyorum karşılaşmalardan
    Korkmak değil bu
    Korkudan kormak benimkisi...
    Ve anladım ki ayrılığa değil, ayrı kalmaya yeniliyor insan...

    noimage
    Çelişkisiz yaşadın sen
    O yüzden anlayamazsın beni
    İçinde hiç "kal"ı olan bir "git"in olmadı mesela...
    Bildiğim tek adres, adresssizliğimdir benim
    Sen hiç bu kadar cesaretli olmadın unutma
    Ben yola çıktığımda, geriye dönerken nelere ihtiyacım olacağını hesaplamam
    İşte bu yüzden bu ağrı...
    İçim ağrıyor bak.
    İnsanın içi ağrır mı hiç?
    Ağrıyor işte...

    noimage
    Aç bir çocuğun hem ağlayıp hem de ekmek yemesi gibi birşey bu ayrılık sonraları
    Katmerleşen bi acıyı katık etmek boğazında takılıp duran her şeye...
    Biliyorum "yarın yeni bir gün doğacak" hikayeleri, inananını kanatır en çok
    O yüzdendir sadaka vaatlere tenezzül etmeyişim
    Ucuz umutlar lütfetme adamlığıma...
    Ben bir tek savaşarak yenilmesini bilirim!
    Yıkılmam böylesi bir yenilgiden.
    Utandırmaz adamlığımı bu ağrılı geçmişin ağaran yaraları
    Kutsal merhamet avcısı değilim ben

    noimage
    Yola sensizlikten ağlayarak da devam edebilirim
    Yanıma sen gerekmez yürümem için
    Bu yollarda büyüdüm ben unutma..
    Düşeceğimi bildiğim betonlardan korkarak atlamadım ben bu uçuruma
    Kanatmış olsan da beni bir ayrılığın koynunda,
    Yine de merhemi istemem bir başkasının elinden
    Merhemi verenlerin seni kötülemesine izin vermiş olurum o zaman
    Ne sana eğilirim ne seni başkasına eğerim
    Yakışmaz bu benim adamlığıma

    noimage
    Kendimi korlarda denemişim ben
    Senin alevlerin ellerimi ısıtır en fazla
    Merak ediyorsan eğer,
    Giderken ölümüme bıraktığın yalnızlık,
    Kendisiyle yaşamayı öğretti bana...
    Uslanmış değilim yani,
    Islanmış olsam da gözyaşımdan...

    noimage
    Ağrıyı içimde tutuyorsam hep;
    Hasmımla savaşımı göremesin diyedir düşmanlarım..
    Bu yüzden ben yokluğunun varlığına sığınarak da yaşayabilirim böyle
    İnsanın içi ağrır mı hiç?
    Bu yüzden ağrıyor işte...


    Kahraman TazeoğLu...


    [main-arkaplan-muzik]001[/main-arkaplan-muzik]
#05.02.2010 12:04 0 0 0
  • Yine o ağrıyla uyandım.
    İnsanın içi ağrır mı hiç?
    Ağrıyor işte...
    Dibe yuvarlanıyorum,
    Ağır geliyorum kendime...
    Kendime birikiyorum kendimi yabancılaştırarak kendime
    Tanıyamıyorum çoğu zaman beni
    En sevdiğim çiçek adlarını unutuyorum bazen
    Bazen de yürüdüğüm yolu
    Geliyor muydum yoksa gidiyor muydum bilmiyorum?
    güzel sözler resimlerde güzel ellerine sağlık..
#05.02.2010 15:02 0 0 0
  • emeğinize sağlık

    sizden ricam ;

    Müzikli Şiirler Bölüm Kuralları

    Konu basliklarina özen gösteriniz sadece kücük harfli, sadece büyük harfli yada forum kurallarimizada aykiri sacma sapan karakterler kullanmayiniz. Mümkünse kelimelerin bas harfleri büyük diger kisimlari kücük harflerden olussun.

    Bu kuralı dikkate almanızı rica edeceğim..
#05.02.2010 15:59 0 0 0