Gölgemin arkasına sığınıyor yalnızlığım,
odamın duvarlarına vurdukça sessizliğimin çığlığı
beni yasadıkça sağır ediyor,
sigaramın dumanını içime çektğimi bile anlamıyorum...
Nefesini bile hissedememek,
acı veriyor hayat'a hergün yeniden başlamak
bembeyaz sayfaların arasında zifiri kalmak...
bilmediğim sokaklardan geçiyor ruhum,
olur olmadık caddelerde buluyorum ruhumu
daha cok benliğime uzak ruhuma yakın yerlerde...
Ellerime kan oturmuş
izlerden kalan yaralar...
küçük bi oda içinde ben ve beni bian olsun bırakmayan YALNIZLIĞIM..
öğrendim..
beni bırakmıcak tek seyse yalnızlık
ben yalnızlığa oda bana asık..
Yalnizlik guzel anlatilmis Gul_yarasi. Severim bu tur siirleri ve hissederim. Paslasim icin tesekkur ederim.
Bir ara maine yazmistim bir yalnizlik siiri, yeri gelmisken buraya da aktarayim istedim. Bu da benim ask'im..
Susun!
Ses etmeyin.
Birakin beni yalnizligimla.
Siir olsun kokusu.
Alabildigince ozgurluk olsun.
Serbest birakin beni ve yalnizligi.
Onu da bezdirip siirlerinizle,
koparmayin benden.
Sitem etmeyin ona.
Bu ritmi bozmayin lutfen.
Bir kalan o zaten.
Halis olan o. sadik olan o.
Tatli bakan o.
Giderse bir daha ne zaman gelir bilmem.
Konusturmayin beni!
Konussam ayrilik,
sussam sevdigim: Yalnizlik.
Susuyorum sevdicegim susuyorum