1. Ana Sayfa
  2. Duygusal
  3. Sakın Gelme Benden Bir Şey Kalmadı Geriye

Sakın Gelme Benden Bir Şey Kalmadı Geriye

Son güncelleme: 21.02.2010 13:44
necdet göknil necdet göknil foto
  • Bütün gemileri yaktım.
    Birbirimize ulaşan
    Ne kadar köprü varsa
    Hepsini yıktım...
    Ölümden bile güçlü dediğim aşkım
    Beni bıraktı sahilde /kumlar üstüne..
    Balıklar bile güldü halime
    Senin yüzünden..
    Anla işte
    Benden hiç bir şey kalmadı geriye...

    Martılar baka kaldı.
    Düşe kalka anılar içinde süründüğüme.
    Yine de,
    Sen bakma böyle göründüğüme..
    İzmir'in imbat rüzgarları yüzüme vurduğunda
    Kendime gelirim sonunda...
    Yine bulurum kendimi Bornova sokaklarında
    Yine yalnız..
    Yine sensiz.

    Doğru da olsa..
    Yanlış da olsa.,
    Madem gittin..
    Benim için sen bittin.
    Şiirlerim bitmese de
    Kahır yüklü düşüncelerim de bitti..
    Hüzün dolu gecelerim de...

    Öyle, her gece
    Apansız gözlerimin önüne gelemezsin artık.
    Bütün ışıklarını yaktım yürek odalarımın.
    Gözlerimden kaçamazsın köşe bucak..
    Sen duymadın..
    Bu yüzden bilmezsin
    Gönlüme söyledim
    Seni benden hep uzak tutacak.
    Her zaman benden uzak kalcaksın

    Hele bir gelmeye çalış..
    Hele çat kapı girmeyi dene kalbime..
    Göreceksin:
    Benden hiç bir şey kalmadı geriye...

    En iyisi,
    Bensiz olmaya şimdiden alış..
    Beni sorma...
    Bağrıma taş basacağım.
    Kendimi yeniden tanıyacağım /karış karış..
    Maziden kalan ne varsa.
    Hepsini kesip,
    Darağacında asacağım.
    Benden başka
    Kimseler bilmeyecek.
    Kimseler görmeyecek...

    Sen gittikten sonra
    Anılarımızın hepsini
    Dalgalara bıraktım
    İçim yana yana...
    Kendimi kapattım sana
    Suskunluğum bu yüzdendir
    Anlasana...
    Gör işte..
    Benden hiç bir şey kalmadı geriye

    Unuttun mu
    Yanımda olduğun zaman,
    Her günüm bahardı...
    Gözlerim masum,
    Bebek gülüşleri kadardı.
    Gözlerim papatyalara benzerdi /öyle derdin..
    Her gülüşümde
    Başka bir kır çiçeği açardı /öyle derdin..
    Köşe bucak kaçmazdım
    Köpekler yalnızlığımdan.
    Dilimden hiç düşürmezdim adını /unuttun mu?
    Dedim ya,
    Ölümden bile güçlüydü aşkım
    Bu yüzden bütün hüzünler,acılar
    Korkar kaçardı...
    Oysa şimdi,
    Benden hiç bir şey kalmadı geriye...

    Körü körüne,
    Yürekler acısı bırakıp gittin
    Gerçek olan bu..

    Duydum ki,
    Beni perperişan ettikten sonra..
    Sus pus olmuşsun.
    Kilitler vurmuşsun dudaklarına.
    Denizlere atmışsın anahtarlarını !
    Kendini onulmaz yaralar içinde bulmuşsun..
    Bin pişman olmuşsun /sözde
    Çok geç..
    Dönsen de
    Benden hiç bir şey kalmadı geriye...

    Bu gidiş
    Nedenini bilmediğim
    Bir gidişti.
    Bu gidiş,
    Eşi benzeri olmayan bir gidişti..
    Sonunda yapacağını yaptın işte..
    Beni yalnız,
    Beni öksüz,
    Beni sensiz bıraktın.
    Benden hiç bir şey kalmadı geriye

    Bir gün apansız,
    Martıların kanatlarına konup,
    Denizin dalgalarında,
    Geri dönülmez yollara
    Uzaklara..
    Çok uzaklara gittin...

    Sahi,
    İçin hiç mi sızlamadı mı?
    Hiç mi değerim yoktu sende?
    Ne çok çay bahçelerinde çaylar,
    Kahveler içtik seninle..
    Bir fincan kahvenin kırk yıl hatırı var derler...
    Ben vaz geçtim kırk yıldan, kırk günden
    Kırk dakika da hatırım yok muydu?
    Kırk dakika bile düşünmedin mi?
    Hiç mi geçmedi içinden,
    Hiç mi gelmedi aklına
    Vazgeçmek ?

    Olanlar oldu artık..
    Gidene dön demenin hiç bir anlamı yok.

    Bundan sonra
    Bana sakın gelme..
    Aklının ucundan bile geçirme..
    Gelip de,
    Kabuklaşmaya başlayan
    Yaramı deşme artık !!!
    Usandım, yıldım..
    Yoruldum artık,
    Benden hiç bir şey kalmadı geriye....

    Sen gittin /ben bittim.
    Sen gittin
    Hem bana /hem sana
    Yazık ettin..yazık ettin.

    Seni bilmem amma..
    Benden hiç bir şey kalmadı geriye...



    Necdet GÖKNİL
#21.02.2010 13:44 0 0 0