1)Ibrahim bir çocuk istemiş Tanrı'dan. Şöyle, akıllı uslu olsun! ve de oğlan!
2) Ibrahim'in bu dileği kabul edilmiş. Bir oğlu olmuş.
3) Ne var ki, bu ilk oğlanı kurban olarak kesmesi gerekmiş. Çünkü, Tanrı'dan öyle buyruk almış. Hem de düşünde!
4) Oğlan biraz büyüyünce babası düşünü açmış. Oğlan da kesileceğini ama bunun bir Tanrı buyruğu olduğunu anlayınca, babasına, buyurulanı çekinmeden yapmasını söylemiş.
5) Ve, Ibrahim, kesmek için oğlanı yüzüstü yatırmış. Kesecek!
6) Işte tam o sırada Tanrı, Ibrahim! diye başlamış seslenmeye. Oğlunu kesmemesini bildirmiş, düşünde gördüğüne bağlı kaldığını, sadakat gösterdiğini anlatmış. Bu bir denemeydi (seni denedik!) demis.
7) Ve de, (kuşkusuz gökten) bir kurbanlık göndermiş. Bir büyük kurbanlik.