Ruhumun kerpiçten örülen duvarları yıkılmadı
Ve
Hala umudum var senli yarınlara doğru koşan...
Çelme takılıp düşen
Dizi kanayan bir çocuk var...
Eğilip, yüreğimi saran tebessümlü çehreler...
II
Buruşmuş beyaz kağıtlara iliştirdiğim bir kaç kelimeyi döküyorum gözlerimin çeperinden.../Yağmur niyetine...
Çengelli iğneleri birbiri ardına sıralayıp oyunlar kuruyorum kendime...
El yordamıyla yetiştirdiğim bir ağacım var-dı, duydum ki kalem olmuş ellere...
Duyuyorum... Üzülüyorum biraz...
-Bir şeyleri götürme çabası içinde olan hayatlar
-Koşuşturan insanlar
-Onların peşine takılan bir şehir var sanki şimdilerde...
Karmaşık ağaç dallarına tutunuyor ellerim
Tırnak uçlarımda, gidişinden kalan faili meçhullerin esrarı...
Kapı aralığından süzülen cinnetler aklımın kitaplarımı karıştırıyor
Cezamı en arka sayfaya saklıyorum...
Odama kapanıyorum, kendime saklanıyorum
Bir şeyler karalıyorum mezar niyetine
Öleyim, beni gömün diye
İzlediğim filmden olsa gerek, belki de okuduğum kitaptan...
III
Ölmüş bir ruhun küllerini yaktım hayata
Hadi
Şimdi söyle bana