Bir Aşkın Anatomisi

Son güncelleme:
  • Her şey ne kadar güzel başlamış ve ne kadar güzel gelişmişti oysa. Aralarındaki bu yakınlaşma birbirinden hoşlanış yerini büyük bir sevgiye bırakmıştı kısa zamanda. Her şey ne kadar güzel başlamış ve ne kadar güzel gelişmişti oysa. Aralarındaki bu yakınlaşma birbirinden hoşlanış yerini büyük bir sevgiye bırakmıştı kısa zamanda. Ve erkek böyle büyük bir sevgiyle bağlandığı kadına zamanı geldiğinde o beklenen teklifi yaptı.

    - Benimle evlenir misin?

    Kadın mutluluktan ağlıyordu.

    - Evet dedi.

    İkisi de mutlu beraberliklerinin en ciddi adımını attıklarını biliyorlardı.Ama bilmedikleri bir şey vardı. Kader ağlarını onlar için çok daha karmaşık örmüştü.Ne yazık ki her şey düşündükleri kadar yolunda gitmeyecekti.

    O evlenme teklifinin akşamı erkek hemen plan kurmaya başladı.Mutlu olmak istiyordu ve sevdiğini mutlu edebileceği bir yuva kurmak.Uyuyamadı, nasıl uyuyabilirdi ki, sevdiği kız evlenme teklifini kabul etmiş ilişkileri farklı bir boyuta ulaşmıştı ve yapması gerekenler vardı. Mutlu bir aile ve mutlu bir yuva kurmak için.

    Kızda çok heyecanlıydı. Nihayet istediği gibi biri çıkmıştı karşısına. Artık onun da huzurlu mutlu bir yuvası olacaktı.Tıpkı hayalini kurduğu gibi.

    Beklediler bir süre düşündükleri her şeyi rayına sokmak için.Zamanının geldiğini düşündüklerinde de karar verdiler, sevgilerini, birlikteliklerini ilan etmeye. Çevrelerine biz birbirimizi seviyoruz dediler. Gelen tepkiler çok hoştu. Herkes onları birbirine yakıştırıyordu. Daha da mutlu oldular ve artık bu sevgiyi, birlikteliği resmileştirme kararı aldılar. Kız ailesine açıldı usulünce.

    - Benimle ilgilenen biri var. Bende onunla ilgileniyorum anne ve onu sizinle tanıştırmak istiyorum. Müsaade eder mi siniz?

    Anne babasına açtı konuyu.

    - Tabi ki dedi kızın babası. Gelsinler bir tanışalım.

    Kız sabırsızca bu cevabı sevdiğine iletti.

    Erkeğin ayakları titriyordu o akşam. Yakın bir akrabasını alıp gitmişti.Hoş sohbet geçen bir gecenin sonunda başı yastığına bir türlü gitmiyordu erkeğin. O kadar mutluydu ki, bu mutluluğun verdiği sarhoşlukla,uyanıkken gördüğü rüyaların içinde dolaşıyordu.

    Bir iki gün geçti aradan. Onlar bu zaman içinde çok güzel gelişmeler olmasını beklerken, kızın babasının bu birlikteliğe karşı çıkışıyla sarsıldılar.

    - Hayır diyordu babası olmaz . Bu birlikteliğe izin veremem ..Doğal olarak sordu kız

    - Neden?

    - Araştırdım o evlenip ayrılmış biri.Sen kendine böyle birini mi layık görüyorsun.

    - Ama ben bunu biliyorum ve benim için bir önemi yok. Ben onu seviyorum ve onunla mutlu olacağımı inanıyorum.

    - Hayır dedi Kızın babası. Ben kızımı evlenip ayrılmış birine vermem.Sonra elalemin içine nasıl çıkarım .Herkes bize güler.Bu konu burada kapanmıştır.

    Kız yıkılmıştı.Ne yapacağını bilemiyordu.Bunu sevdiği adama nasıl söyleyecekti.

    Adamın yüreğinde kopan fırtınaları yüzündeki zoraki gülümseme gizleyemiyordu.

    - Olsun dedi.usulca sevgilisinin saçlarını okşayarak.Bir yolunu buluruz aileni ikna etmenin.Ne bileyim araya birilerini sokarız. Oturur birlikte konuşuruz.Sen üzme kendini. Bir yolunu buluruz

    O yolu hiçbir zaman bulamayacaklardı. Çünkü kızın ailesi evlenip ayrıldığı için adamı kızlarına hiçbir zaman layık görmeyeceklerdi. Kızın ailesi hiç yumuşamadı.Bu konudan dolayı kızın üzerinde çok büyük bir baskı uygulamaya başladılar.Çok zaman geçmeden ikisi de eğer evleneceklerse bunun aile rızasıyla olamayacağını anlamışlardı.

    Adam kıza sordu.

    - Bana gelir mi sin?

    - Bunu bende çok istiyorum ama bana biraz zaman vermelisin. Böyle bir kararı almak hiç de kolay değil benim açımdan.

    - Anlıyorum dedi erkek ve beklemeye başladı.

    Doğruyu söylüyordu kız. 30 yaşındaydı ve böyle bir kararı alması çok zordu onun için. Aslında o an kendiside bilmiyordu ama böyle bir kararı hiçbir zaman da alamayacaktı.

    Günler birbirini kovaladı yerini aylara bıraktı.Zaman bir su gibi akıp gidiyordu. Ailesinin uyguladığı baskıdan dolayı rahat görüşemiyorlardı. Kızın ailesi görüştüklerini her öğrendiğinde evde fırtınalar kopuyordu.Adam içindeki tüm sabırsızlığı bastırarak bekliyor, kızsa bir türlü, bir karara varamıyordu.

    İki sene geçti aradan.Adam kıza hala aynı sevgiyle bağlıydı ama kızın artık bir karar vermesi gerektiğine inanıyordu.Her konuyu açışında kız kaçamak cevaplar veriyor ve konuyu kapatmaya çalışıyordu. Adamı üzerinde baskı uygulamakla suçluyordu. Ama adam kararlıydı ve bu işi bir sonuca ulaştıracaktı.

    Kıza belirli bir süre verdi ve ondan bu süre içinde kararını vermesini istedi.

    - Bu kadar kısa bir süre içersinde karar veremem .dedi kız.

    - Nasıl kısa bir süre diye nitelendirirsin ki Aradan iki sene geçti ve sen hala bir karar veremedin.

    - Zamana ihtiyacım var

    - Ben o zamanı sana verdim.Şimdide bu süre içersinde bana kararını açıklamanı istiyorum

    Bilgisayarı başında öylece oturuyordu adam.Zaman geçmiş ve adamın kıza verdiği süre dolmuştu.msn de kıza cevabını sormuş ve kızda cevabını vermişti.Dakikalarca ekrandaki cevaba baktı.

    Tesadüf eseri ayrılışları Babalar Gününe denk gelmişti.

    - Babanın babalar günü kutlu olsun diye geçirdi içinden. Eminim ki bu ona verdiğin en güzel babalar günü hediyesi olmuştur.

    Bilgisayarı kapatırken. yaşadığı en büyük aşkı yazdığı defterin, son sayfasının da kapandığını biliyordu.

    Yazarın Notu : Bu hikaye gerçek hayattan uyarlanmıştır
0 0 0