Türklerde Avcılık

Son güncelleme: 05.05.2010 13:45
  • Türklerde avcılık tarihi - avcılığın tarihi - Türk tarihinde avcılık


    Eski çağlarda Türklerde avcılığın büyük önemi vardı. Avcılık gençlerin savaşa hazırlanmalarında büyük bir yer tutardı. Av, bir çeşit antrenmandı. Avlar, kement, ok, daha sonraları da tüfekle yapılırdı. Bazan av hayvanının bulunmasında, bazan da vurulan avın getirilmesinde tazı ve zağar gibi köpeklerden, şahin, doğan, sungur, tavşancıl gibi ava alıştırılmış kuşlardan yararlanılırdı. Osmanlı Türkleri'nde de avcılığa büyük önem verilirdi.

    Başta padişahlar ve şehzadeler olmak üzere hemen bütün devlet büyükleri avcılıkla ilgilenirlerdi. Padişahlar ava çıktıklarında gecelemek için av köşkleri yaptırmışlardı. Av eğlenceleri günlerce sürerdi. Devlet büyükleri arasında padişah Orhan I'in büyük oğlu Süleyman Paşa bir sürek avında av kovalarken ölmüştür.

    Murat I ve Yıldırım Bayezit, yanlarında 5-6 bin kişiyi bulan bir kalabalıkla ava çıkarlardı. Yıldırım Bayezit'in Niğbolu Sava-şı'nda esir ettiği ve sonradan serbest bıraktığı Fransız şövalyeleri için tertiplediği av gösterisine (tarihlerin yazdığına göre) 7.000 doğancı, 6.000 zağarcı katılmış; köpeklere canfesten çullar örtülmüş, parslara mücevherli tasmalar takılmıştı.

    Avcı lakabıyla tanınan Mehmet IV, 20-30 bin kişilik avlar tertipler, bu avlara saray kadınları da katılırdı. Büyük sürgün avları şeklinde yapılan bu avlara istanbul'da genellikle Kâğıthane, Üsküdar ve Sarıyer yakınlarında çıkılırdı. Büyük avlar için de Çorlu, Çatalca, Karıştıran ve Lüleburgaz'ı içine alan Istrancalar Bölgesi'ne gidilirdi. Doğancıbaşı av sırasında padişahın yanında bulunur, her av getirdiğinde padişahtan bahşiş alırdı.


    alıntı
#04.04.2010 04:20 0 0 0
  • Güzel bilgiler teşekürler.
#13.04.2010 23:47 0 0 0
  • paylaşımınız için teşekkürler...
#05.05.2010 13:45 0 0 0