Hz İbrahim (Aleyhi selam) cehennemi her hatırlayışında ağlardı. Hatta, bu esnada kalbinin atışı bile duyulurdu.
Bir gün Cebrail (Aleyhi selam) gelip ona: "Ya İbrahim! Sen hiç dostun azap verdiğini gördün mü? Sen Allah'ın dostusun. O halde Allah'ın azabı olan cehennemden korkup ağlaman niyedir?" Diye sordu.
Bunun üzerine Hz. İbrahim (Aleyhi selam) cevaben şöyle buyurdular: "Ya Cebrail, hatalarımı hatırlayınca, dostluğumu unutuveriyorum
Ağlamamız için o kadar neden var ki !
Ağlayalım,o'na layık kul olamadığımız için...:'(
Ağlayalım,Habibine layık ümmet olamadığımız için... :'(
Ağlayalım,Rabbimize ve Efendimize bakacak yüzümüz olmadığı için.. :'(
Ağlayalım,o dehşetli günde o kadar günahlarla nasıl Rabbimizin karşısına çıkacağımız için...
Ağlayalım,Efendimiz bize islamiyeti emanet etti emanete sahip çıkamadığımız için... :'(
Ağlayalım,ölüm uykusunda olduğumuz için... :'(
Ağlayalım,Rabbimiz bize davan için ne yaptın dediğinde verecek cevabımız olmadığı için... :'(
Ağlayalım,kardeşlerimiz zulüm görürken bu kadar rahat oluşumuz için
Ağlayalım,dinimiz bu kadar küçümsenirken,bunca kötü laflara maruz kalırken hiçbirşey yapmayışımız için...:'(
Ağlayalım,kalplerimiz ürpermediği için...
Ağlayalım,bu kadar çok ağlayacak şeylerimiz olduğu halde güldüğümüz için...